سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بررسی راهکارهای مقابله با بحران آب

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مهری صفاری – عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید ب

چکیده:

راندمان مصرف آب (WUE) را می توان از دو جنبه متفاوت فیزیولوژیکی و هیدرولوژیکی مورد توجه قرار داد. از نظر هیدرولوژیکی ، راندما مصرف آب با راندمان استفاده از آب در آبیاری ارتباط پیدا می کندو عبارتست از افزایش مقدار آب در منطقه ریشه پس از آبیاری که به صورت نسبی از کل آب مورد استفاده درآبیاری بیان می شود. اما از نظر فیزیولوژیکی یا رابط آب و گیاه، راندمان مصرف آب، عبارتست از نسبت ماده خشک به کل آب مورد استفاده شده برای تولید محصول: در این مقاله از اصطلاح راندمان مصرف آب به صورت نسبت عملکرد (Y) به آب مصرفی (ET) یعنی یا Y/ET استفاده می شود و آب مصرفی شامل تعرق و تبخیر هردو است. عوامل محیطی ، عملیات مدیریتی و خصوصیات گیاهی از طریق اثر بر Y یا ET می باشد. بنابراین با افزایش راندمان مصرف آب راندمان تعریق تغییر نمی کند. عملکرد و افزایش پیدا می کند. این امر را می توان بوسیله روشهای حفاظت آب که رواناب سطحی را کاهش می دهند افزایش ظرفیت ذخیره سازی آب و خاک و به کارگیری عملیات خاک ورزی که موجب کاهش تعریق علفهای هرز و یا تبخیر از خاک می شوند محقق ساخت .