سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین همایش حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

جاوید تقی زاده بهجتی – شرکت صنایع ریلی ایران خودرو (ایریکو)

چکیده:

پرداخت ۶۵ میلیارد ریال یارانه برای مصرف روزانه بنزین که حدود ۱۳ برابر کل بودجه حمل و نقل ریلی کشور است قابل باورپذیرفتنی نیست. و عجیب تر اینکه پنجاه و یک درصد این بنزین در ترافیک تهران هدر می رود! منشکلات زیست محیطی و تهدید سلامتی افراد،خسارت و تلفات ناشی از تصادفات ، و زمان تلف شده جنبه های دیگرتردد درکلان شهرهاست که باید کمی شده و به این عدد اضافه شود.
از طرف دیگر بنا به نظر کارشناسان، در صورت پایان یافتن طرح هایعمرانی و ترافیکی درتهران، فقط تا ۶۰ درصد از مشکلات ترافیک این شهر حل خواهد شد! و البته بیاد داشته باشید که: شهر برای زندگی کردن است و متعلق به انسان هاست نه خودروها . درست است که دولت موظف به ایجاد زیر ساخت های حمل و نقلی است اما با چه بها و با شرایطی؟ بنا به گفته مدیر حمل و نقل برزیل: اگر روزی همه مردم قایق بخرند آیامی بایسد دولت همه جا را تبدیل به رودخانه کند؟
بر این اساس است که حمل و نقل عمومی اهمیت خود را باز می یابد ودر راس آن وسیله ای مورد توجه قرار می گیرد که نظم در حرکت را بطور صددرصد تامین کند. به این علت متخصصان، مترو را یک نوع محرک جهش در حمل و نقل عمومی می دانند یعنی سیستم ریلی شهری مشوق استفاده از سایر مدهای حمل و نقل عمومی است.
همانطور که می دانید: بر خلاف مسکن و ملک، زیر ساخت های حمل و نقلی بخودی خود دارای ارزش نیستند، بلکه وقتی ارزش می یابند که مورد استفاده و بهره برداری قرار گیرند.
در این مقاله هدف بررسی عوامل تاثیر گذار بر ارزش آفرینی سیستم ریلی است