سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مرتضی بنایی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده فنی دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، دان
فرشته رشچی – استادیار گروه مهندسی متالورژنی و مواد دانشگاه تهران ، دانشگاه تهران
رامز وقار – استاد گروه مهندسی متالورژنی و مواد دانشگاه تهران ، دانشگاه تهران، دا
افسر اسلامی – کارشناس ارشد امور تحقیقات و مطالعات مجتمع مس سرچشمه، دانشگاه تهران،

چکیده:

یکی از مشکلات فراوری کانسنگ های مس پورفیری به روش فلوتاسیون ، راهیابی پیریت به همراه کانیهای مس به درون کنسانتره است. این امر به دلیل تشابه زیاد رفتار فلوتاسیون پیریت به کانیهای مس روی می دهد. این گونه پییت را «پیریت فعال شده» می نامند. در این پژوهش ، افزایش قابلیت جداسای کالکوپیریت و کالکوسیت از پیریت به روش فلوتاسیون در مجتمع مس سرچشمه مطالعه شده است . ابتدا شرایط بهینه از نظر خردایش ، نوع و غلظت کلکتورها و کفسازها ، زمان آماده سازی مواد شیمیایی و زمان کف گیری تعیین شده اند و در ادامه اثر تغییرات pH، غلظت متانول و دکسترین بر قابلیت جداسازی بررسی شده اند. قابلیت جداسازی به شدت با تغییرات pH فلوتاسیون تغییر می کند و در ۱۳pH بهترین جدایش صورت می گیرد. همچنین افوزدن متانول تا ۱/۲۵ درصد حجیم، به میزان زیادی جدایش کانیهای مس از پیریت را بهبود می بخشد اما اثرات استفاده از دکسترین بر فلوتاسیون خاک سرچشمه نامطلوب است.