سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نخستین همایش ملی استحکام بخشی ساختمانهای بنایی غیرمسلح و بناهای تاریخی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

صدیقه شیروانی – کاردان معماری

چکیده:

از آنجایی که ساختمانهای با مصالح بنائی نسبت به ساختمانهای اسکلتی ارزان ترساخته می شوند برای ساخت مانهای مسکونی کوچک تمایل افراد به ساخت این گونه بناها بیشتر میباشد ساختمانهای بنائی از مقاومت کافی در مقابل زلزله برخوردار نیستند یک ساختمان مقاوم در مقابل زلزله کلی باید دو مزیت عمده داشته باشد: -۱ شکل پذیری مناسب در مقابل امواج طولی زلزله -۲ مقاومت برشی مناسب در زلزله شدید ساختمانهای با مصالح بنائی در مقابل زلزله دارای شکل پذیری مناسبی نیستند ، لذا وجود شناژهای عمودی وافقی این نقص را به شکل قابل توجهی بر طرف می کند ولی ضعف دیگر ، عدم مقاومت برشی کافی دیوارها می باشدودر صورتی که روشهای مناسبی برای افزایش مقاومت برشی ساختمانهای با مصا لح بنائی اتخاذ گردد ، میتوان این ساختمانها را در مقابل نیروی احتمالی زلزله قابل اطمینان تر کرد . بناء ساختمان یا فرو ریختن آن در یک زلزله بستگی به مقاومت ضعیف ترین قسمت ان دارد اگر قسمت ضعیف شکسته شود احتمالاٌ بقیه ساختمان نیز فرو خواهد ریخت . بنابراین در دیواری که یک دسته آ جر نرم و ضعیف وجود دارد استفاده از آجرهای خوب ومقاوم در قسمتهای دیگر ساختمان بی فایده است ، آجرهای نامرغوب یک لایه ضعیف در دیوار تشکیل می دهند و ساختمان هنگام زلزله در محل لایه مزبور شکسته خواهد شد.همچنین استفاده از ملات نامرغوب در قسمتی از دیوار بر روی مقاومت تمام ساختمان اثر میگذارد ، در نتیجه تمام آجرها و ملات بکار رفته باید مرغوب باشند . نکته قابل ذکر این است که ضعیف ترین قسمت دیوار در برابر نیروی برشی حد فاصل بین آجر و سازه است که با ید این قسمت با اتخاذ تدابیری در برابر این نیرو مقاومت شود.