سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهران عنایتی شریعت پناهی – بخش تحقیقات کشت بافت و انتقال ژن- پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی
آلیشر تورائیف – دانشکده بیولوژی مولکولی گیاهی دانشگاه وین
اروین هبرل برز – دانشکده بیولوژی مولکولی گیاهی دانشگاه وین

چکیده:

در این تحقیق ، بهینه سازی روش کشت میکروسپور گندم نان به منظور افزایش فراوانی باززایی گیاهان سبز مورد بررسی قرار گرفت و با حذف اعمال پیش تیمارهای تنشی کلاسیک (سرما، گرما و گرسنگی) به میکروسپورها، بهبود محیط های ایزوله کردن و القاء و همچنین بهینه کردن محیط باززایی جنین ها سیستمی کارا و ساده برای کشت میکروسپورهای جدا شده گندم شناسایی گردید که در دامنه وسیعی از ژنوتیپها (اعم از پاییزه و بهاره ) قابلیت تولید گیاهان دابلد هاپلویید را داراست . در این روش میکروسپورها از سنبله های تازه (بدون اعمال تنش ) در محیط AB بوسیله روش همزن مغناطیسی جدا شده و در محیط A2 در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد کشت گردیدند . بعد از چهار روز که میکروسپورهای جنین زا شکل گرفتند ، تخمدان ها و هورمون های گیاهی مستقیما به محیط های کشت بدون تغییر محیط از طریق سانتریفیوژ کردن اضافه گردیده و در دمای ۲۵ الی ۲۷ درجه سانتیگراد تا مرحله تشکیل جنین نگهداری شدند و سپس جنین ها به محیط باززایی A2R منتقل گردیدند . این سیستم جدید ، فراوانی باززایی و درصد گیاهان سبز را بطور معنی داری در مقایسه با روش کلاسیک Shedding افزایش داد.