سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیروس مخصوصی –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] شهرها در نهایت مصرف کنندگان روستاها هستند، زیرا بخش کشاورزی از نظر تغذیه و امنیت غذایی، تهیه مواد اولیه بخش صنعت، اشتغال مولد، حفظ محیط زیست و در نهایت توسعه پایدار از اهمیت ویژه ای بر خوردار است . در روند پیدایش شهرها و توسعه ان همواره بین شهرها و روستاهای حوزه نفوذ آن از نظر اقتصادی رابطه متقابل و تنگاتنگی وجود داشته است . بررسی های شاخص جمعیت، واردات، صادرات، و استفاده از منابع نفتی کشور نشان می دهد که با توجه به افزایش جمعیت همواره واردات کالا بالا رفته (۲۸ میلیارد دلار واردات + ۹میلیارد دلار واردات قاچاق = جمعا ۳۷ میلیاد دلار ) در صورتی که میزان صادرات غیر نفتی حداکثر ۶ – ۷ میلیارد دلار بوده و منابع نفتی هم سیر نزولی دارد، روندافزایش جمعیت از روستا ها به شهرهای بزرگ بعد از انقلاب روند صعودی داشته بطوریکه باعث تغییر نسبت جمعیت شهرها و روستا ها گشته و این امر باعث گردیده روستا های اطراف شهرهای بزرگ از جمعیت روستایی جوان خالی شده است . این جمعیت اضافه در شهرها به صورت حاشیه نشینی آلونک ها و حلبی آبادها را بوجود آورده اند . این امر علاوه بر بالا رفتن آسیب های اجتماعی و بزهکاری مشاغل کاذب و واسطه گری را توسعه داده است . شاید از این جهت است که تفکر ایجاد شهرهای جدید از ۱۵ سال پیش ایجاد گردید تا بر اساس آن بتواند سرریز جمعیت مهاجر به شهرها را در خود جذب نماید . در ساخت شهرهای جدید محیط ها ی انسان ساخت باید بتواند سلامتی انسانس را در ابعاد جسمانی، روانی، اجتماعی تامین نماید و زمینه یک زندگی متعارف و کار را برای همه شهروندان مهیا سازد . لذا صرفا ساخت فیزیکی د رایجاد شهرهای جدید مطرح نمی باشد بلکه برنامه ریزان باید زمینه فعالیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی رابریا همه گروهها خصوصا جوانان، زنان، آسیب دیدگان فراهم آورند. بررسی های انجام گرفته و مشاهدات نشان می دهد که شهرهای جدید فاقد یک جریان اقتصادی پویا بوده و بیشتر نقش خوابگاههای شهرهای همجوار خود را ایفا نموده است و الگوی آن نمود یک شهر سالم را نشان نمی دهد. لذا ارائه پیشنهادهایی که بتواند یک جریان بده – بستان (Trade – off ) بین شهرهای جدید و روستاهای همجوار ایجاد نماید . باید مد نظر برنامه ریزان قرار گیرد و با توجه به توسعه منطقه ای و پتانسیل های موجود در بخش منابع طبیعی، کشاورزی، دامپروری ،صنایع تبدیلی و صنایع دستی زمینه اشتغال مولد و پایدار را برای شهروندان ساکن در شهرهای جدید فراهم نماید . در این جهت صندوق اشتغال با توجه به توسعه منطقه ای و با مشارکت جامعه محلی و عضویت گروههای مختلف سنی و شغلی در یک نظام خود گردان تاسیس می گردد و افراد با عضویت در این صندوق و بهره گیری از آموزش و فعالیت در عرصه های تولید بر اساس طرح کارانه از تولید سهم خواهند برد.