سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش انجمن مطالعات برنامه درسی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

دکتر سیامک سامانی – عضو هیئت علمی یخش روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
الهام اردلان – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز

چکیده:

سالهاست که در نظام های آموزشی مختلف اساسی ترین نقش معلم نقش "یاددهنده" و "استفاده کننده از دانش حاصل از تحقیقات آموزشی و تربیتی" بوده است. این در حالی است که معلمان به واسطه تجارب و دانشی که در جریان فعالیت خود بدست می آورتد می توانند نقش مولد دانش آموزشی را در نظام های آموزشی ایفا نمایند. اقدام پژوهی رویکردی است که در این تصور به ظهور می رسد. در واقع جوهره اقدام پژوهی به تمایل معلم برای پاسخ دهی به نیاز های آنی و عینی بوسیله بکارگیری روشی سازمان یافته در تحقق هرچه موثرتر اهداف آموزشی اشاره دارد. دراین مقاله به معرفی و توصیف این رویکرد برای افزایش میزان آشنایی معلمان و متخصصان علاقمند در بکارگیری روش اقدام پژوهی در مقطع ابتدایی پرداخته خواهد شد بطور خلاصه بکارگیری این رویکرد می تواند زمینه را برای اصلاح و ارتقاء سطح یادگیری دانش آموزان، برنامه های آموزشی، روشهای تدریس،تدوین استراتژیهای یادگیری و یاددهی و توسعه مهارتهای حرفه در معلمان مهیا نماید.