مقاله اقليم هاي زيباخيز شعر فارسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در متن شناسي ادب فارسي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) از صفحه ۲۱ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: اقليم هاي زيباخيز شعر فارسي
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شعر فارسي
مقاله زيبايي شناسي
مقاله جغرافيا
مقاله ترکستان
مقاله هندوستان
مقاله روم
مقاله بربر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقابابايي خوزاني زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
معشوق شعر فارسي ريشه در کدام سرزمين دارد؟ اين زيبايي وام گرفته از کدام اقليم است؟ آيا آن اقليمي که در شعر فارسي به داشتن خوب روي شهره است، اساسا در کتب صوره الارض نيز داراي همين ويژگي است؟ يعني شاعر در شعر خود به دقت، ويژگي هاي بوم شناختي کتب جغرافيايي را هم مراعات کرده است؟ آيا زيبايي معشوق شعر دري، يک زيبايي ايراني است؟ يا آميغي است از نژادها و سرزمينهاي گوناگون؟ در نگاه بوم شناختي قدما هر سرزمين و ملکتي شهره به خصلتي است. مردم ديلم به تنومندي شهره اند، ترکان خوبروي اند و زنگيان به طرب و موسيقي منتسب اند. تجلي اقوام و ملل گوناگون در شعر فارسي چگونه است؟ در اين مقال پس از بررسي هر يک از اقاليم در شعر فارسي و مقايسه تعاريف صورت گرفته از آنها در کتب جغرافيايي با قواميس لغت و متون ادبي، کوشيده ايم که به سئوالاتي از اين دست پاسخ دهيم.