سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی مهندسی ایمنی و مدیریت HSE

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمود بشریت نسب – مدیریت تکنولوژی، دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده:

عدم وجود زیرساختهای مناسب به منظور بهره گیری ازمنابع انسانی، طبیعی، مالی و … و نیز مشکلات فراوان فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در کشورهای در حال توسعه از جمله عواملی است که خلق تکنولوژی در این کشورها را بسیار محدود نموده است. از این رو کشورهای مذکور برای پیش رفتن در مسیر توسعه صنعتی اقتصادی – از طریق ایجاد ظرفیت های تکنولوژی – نیازمند جذب تکنولوژی در قالب پروژه های انتقال تکنولوژی می باشند. موفقیت یک پروژه انتقال تکنولوژی در گرو مطالعه عمیق و بررسی ویژگیهای تکنولوژی و نیز عوامل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور دریافت کننده به منظور ایجاد بستر مناسب جهت جذب و به کارگیری صحیح تکنولوژی می باشد.
علاوه بر این چون به هنگام انتقال تکنولوژی (مخصوصا تکنولوژی های خطرناک) خطرات بالقوه و ریسک های تکنولوژی نیز همراه با آن انتقال می یابند، چنانچه برنامه مناسبی جهت مواجهه با این خطرات بالقوه تدوین نشده باشد نمی توان به موفقیت پروژه انتقال تکنولوژی چندان امیدوار بود. از این رو شناخت جنبه های مختلف خطرات بالقوه تکنولوژی (شامل خطرات بهداشتی، ایمنی و زیست محیطی) و ارایه راهکار مناسب جهت مواجهه با آنها از مهمترین نیازهای مجریان پروژه های انتقال تکنولوژی در کلیه مراحل انجام آن است.
این مقاله در پی آن است تا با ارایه الگویی جهت بهره گیری از مفاهیم و راهکارهای سیستم مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست ۱ پاسخگوی این نیاز باشد. به این منظور پس از مرور اجمالی مفاهیم مربوط به انتقال تکنولوژی، عناصر سیستم مدیریت HSE به اختصار شرح داده شده است و به دنبال آن یک متدولوژی جهت لحاظکردن خواسته های این سیستم مدیریتی در انجام پروژه های انتقال تکنولوژی ارائه شده است.