مقاله القاي پاسخ اختصاصي در لنفوسيت هاي T توسط سلول هاي دندريتيک متعاقب تاثير درون تن ۱ و ۲۵ دي هيدروکسي کوله کلسيفرول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در ياخته از صفحه ۲۱۵ تا ۲۲۲ منتشر شده است.
نام: القاي پاسخ اختصاصي در لنفوسيت هاي T توسط سلول هاي دندريتيک متعاقب تاثير درون تن ۱ و ۲۵ دي هيدروکسي کوله کلسيفرول
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلولهاي دندريتيک
مقاله کوله کلسيفرول
مقاله اينترلوکين ۴
مقاله اينترفرون گاما

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: افتخاريان محمدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: موذني سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: زرناني اميرحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي تاثير درون تن کلسيتريول بر سلول هاي دندريتيک از نظر بيان شاخص هاي سطحي، القاي پاسخ اختصاصي در لنفوسيتهاي  Tو شيفت پاسخ سايتوکايني.
مواد و روشها: موشهاي C57BL/6 تحت تزريقات منظم درون صفاقي ۱ و ۲۵ دي هيدروکسي کوله کلسيفرول قرار گرفته و پس از جداسازي سلولهاي دندريتيک با کمک بيدهاي مغناطيسي، ابتدا شاخصهاي سطحي اين سلولها با فلوسايتومتري مورد بررسي قرار گرفته، سپس با پپتيد (MOG) Myelin Oligodendrocyte Glycoprotein و پالس گرديده و به کف دست موشهاي سينژن تزريق شدند. پس از گذشت ۵ روز، سلولهاي غدد لنفاوي منطقه اي جدا شده و جهت انجام آزمون (LTT) Lymphocyte Transformation Test مورد استفاده قرار گرفتند. همچنين نسبت سايتوکاين هاي (IFN-g/IL-4) Interferon gamma/Interleukin-4 به عنوان نماينده نسبت پاسخهاي Th1/Th2 با انجام آزمون الايزا بر روي سوپ حاصل از کشت آنها تعيين گرديد. در تمام مراحل، هر کدام از گروه هاي تست و کنترل، از ۶ سر موش ماده – که از لحاظ سن همسان سازي شده بودند – تشکيل شده بود.
يافته ها: آناليز آماري نتايج، نشان داد که سلولهاي دندريتيکي – که تحت تاثير ترکيب فوق قرار گرفته اند – در اغلب موارد شاخص هاي بلوغ و کمک تحريکي کمتري بيان کرده و لنفوسيتهاي تحت القاي آنان نيز توانايي تکثير اختصاصي کمتري داشته اند. همچنين نسبت سايتوکاين هاي IFN-g/IL-4 به عنوان نماينده نسبت پاسخ هاي Th1/Th2 در آنان کاهش معني داري را نسبت به گروه کنترل نشان داد (در تمام موارد P<0.05).
نتيجه گيري: به نظر ميرسد که ۱ و ۲۵ دي هيدروکسي کوله کلسيفرول در درون تن، اثر تنظيمي قوي بر سلول هاي دندريتيک داشته است که هم باعث کاهش بيان برخي شاخصهاي سطحي و هم متعاقب تعامل آنها با لنفوسيتها، موجب مهار عملکرد تکثيري آنها و کاهش نسبت سايتوکاينهاي  IL-4/وIFN-g  به عنوان نماينده نسبت پاسخ هايTh1/Th2  ميشود.