مقاله القا درون شيشه اي پلي پلوئيدي در گياه دارويي بادرنجبويه (.Melissa officinalis L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران از صفحه ۲۸۳ تا ۲۹۵ منتشر شده است.
نام: القا درون شيشه اي پلي پلوئيدي در گياه دارويي بادرنجبويه (.Melissa officinalis L)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بادرنجبويه (.Melissa officinalis L)
مقاله کشت درون شيشه اي
مقاله تغيير سطح پلوئيدي
مقاله کلشي سين
مقاله ميکسوپلوئيد
مقاله فلوسايتومتري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: برقعي سيده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ساريخاني حسن
جناب آقای / سرکار خانم: چايي چي مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: كاشي عبدالكريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
امروزه القا پلي پلوئيدي با استفاده از مواد شيميايي جهش زا، به عنوان يکي از روشهاي اصلاح گياهان دارويي به منظور افزايش قابليت توليد متابوليت هاي ثانويه مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين پژوهش، براي القاي پلوئيدي در گياه دارويي بادرنجبويه (Melissa officinalis L.) از تيمار کلشي سين روي جوانه هاي انتهايي باززايي شده در شرايط درون شيشه اي بهره گرفته شد. کلشي سين با غلظت هاي۰٫۰۰ ، ۰٫۰۵، ۰٫۱۰ و %۰٫۲۰ (وزني به حجمي)، در دو زمان ۲۴ و ۴۸ ساعت مورد استفاده قرار گرفت و سطح پلوئيدي در ريزنمونه هاي زنده مانده از طريق شمارش کروموزوم ها در نمونه هاي نوک ريشه و فلوسايتومتري نمونه هاي برگي بررسي شد. ۱۰ روز پس از اعمال تيمارها، ريزنمونه هاي شاهد بيشترين درصد زنده ماني را با ميانگين %۱۰۰ نشان دادند، درحالي که با مقايسه بين سه تيمار۰٫۰۵ ، ۰٫۱۰ و %۰٫۲۰ کلشي سين، بالاترين ميانگين بقا ريزنمونه ها در تيمار %۰٫۰۵ کلشي سين به مدت ۲۴ ساعت برابر با %۶۳٫۸ مشاهده گرديد. در مقابل؛ بالاترين ميزان مرگ و مير در اثر کاربرد اين ماده روي شاخه هاي انتهايي در غلظت %۰٫۲۰ به مدت ۴۸ ساعت مشاهده شد. نتايج حاصل از شمارش کروموزوم و تجزيه فلوسايتومتري نشان دادند که تيمار شاخه هاي انتهايي با غلظت %۰٫۰۵ کلشي سين به مدت ۲۴ و ۴۸ ساعت و همچنين غلظت %۰٫۱۰ پس از ۲۴ ساعت، تيمارهاي موثر در القا پلي پلوئيدي و توليد ميکسوپلوئيد در اين گياه بودند. در مجموع تيمار%۰٫۰۵  کلشي سين به مدت ۴۸ ساعت با بازدهي %۳۳٫۳ توليد گياهان پلي پلوئيد، مناسبترين تيمار بکارگرفته شده براي القاي پلوئيدي در اين گياه بود.