سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احمد پوراحمد – استاد برنامه ریزی شهری دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران
سعید گیوه چی – کارشناس ارشد مدیریت در حوادث و سوانح غیر مترقبه و دانشجوی دکترای تخصصی

چکیده:

طرح های تنظیم شده برای مدیریت بحران در نواحی شهری به واسطه تاثیر مولفه های متعدد در شکل گیری بحرانها عموما گرایش آشکاری به تقلیل گرایی دارند. در هر یک از این طرحها بسته به رویکرد انتخابی برخی از مولفه های موثر در شکل گیری بحرانهای شهری انتخاب و تحلیل بر پایه این عوامل صورت می گیرد. این در حالی است که نادیده گرفتن برخی از مولفه ها که عمدتا هم قابل اندازه گیری به صورت کمی نمی باشند، نقش مهمی در عدم کارآمدی طرح جامع مدیریت بحران در مناطق شهری دارد.
در این مقاله با در نظر گرفتن مشخصه های بحران (به عنوان عامل مولد) و محیط (به عنوان عامل پذیرنده) به تبیین یک الگوریتم مناسب به منظور ارزیابی کفایت طرحهای جامع مدیریت بحران پرداخته شده است. تکنیک مورد استفاده یک شیوه گام به گام می باشد که در هر مرحله به تعیین این مساله می پردازد که آیا مولفه های منتخب می توانند جامعیت عوامل را مورد نظر قرار دهند. در صورتی که پاسخ این سوال منفی باشد این الگوریتم به پشنهاد راهکارهای توسعه دهنده می پردازد. نتایج این ماطلعه به نحو مطلوبی قابلیت تمایز بخشی به طرح های جامع مدیریت بحران و انتخاب در شرایط مساوی را امکان پذیر می نماید.