سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین کنفرانس دانشجویی مهندسی معدن

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

روح الله سیمرغی گرگری – دانشجوی کارشناسی ارشد استخراج معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

سیستمهای دسپاچینگ معادن روباز در سالهای اخیر به علت مزایای ذاتی که دارد، توجه یادی را به خود جلب کرده است. کامیونها و شاولها از منابع کلیدی در معدکاری سطحی هستند که هزینه عملیاتی و سرمایه ای ارزشمندی را ارائه می دهند. به علت هزینه های بالای ایمنی و عملکرد، تلاشهای زیادی جهت صرفه جویی حمل و نقل کامیونها – شناورها انجام شده که مفید بودن آن با داشتن قابلیت اطمینان در طول زمان به اثبات رسیده است. فرآیندهای دیسپاچینگ موجود امروزی از قوانین ابتکاری و برنامه های ریاضی تبعیت می کنند که اغلب به دو بخش تقسیم می شوند. بخش اول به صورتنرمال، بر پایه هدفهای طراحی برای تعیین نرخ تولید بهینه مسیرها و بخش دوم از یک برنامه ریاضی و یا ابتکاری برای توسعه الگوریتم زمانی – واقعی جهت تخصیص انعطاف پذیر کامیونها به شاولها استفاده می شود. در این مقاله دو نوع الگوریتم ابتکاری برای انتخاب مسیر بازگشت کامیونهای خالی و تحصص آنها به شاولها ارائه گردیده است . با توجه به اینکه الگوریتمها بر مبنای برنامه ریزی ابتکاری تهیه شده اند، زمانی قابلیت کاربرد دارند که نرخ بهینه مسیرها بر اساس کمینه کردن زمان سفر کامیونها تدوین شده باشد. در ادامه مقاله با مطالعه موردی، نتایج حاصل از دو الگوریم ابتکاری با یکدیگر مقایسه می شود.