سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اصغر پاسبان – ژوهشگاه صنعت نفت و دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم و فنون مازندرا
سعید مقصودی – دانشکده مهندسی شیمی – دانشگاه علم و ص
مریم قائدیان – پژوهشگاه صنعت نفت

چکیده:

بعد از سپری شد ن حدود یک قرن از عمر صنایع نفت ، به نظر می رسد که این صنعت بیش از هر زمان دیگری تحت تاثیر محدودیت های زیست محیطی قرار دارد . در قرن حاضر پالایشگران باید از الگوهایی استفاده نمایند که علاوه بر ایجاد ارزش افزوده بیشتر ، فرآیند مورد استفاده و محصولات تولیدی آنها با طبیعت سازگار باشد .
الگوی پالایشی باید قادر باشد که همه باقی مانده های سنگین را به فرآورده های با ارزش نظیر الفین های سبک و هیدروژن ، تبدیل و ، مواد بسیار سنگین را در تولید انرژی الکتریکی بکار گیرد و از سوی دیگر تولید آلاینده هایی نظیر کاتالیستها مستع مل NOx و SOxتوسط این فرآیندها حذف و یا به حداقل برسد . در این مقاله ضمن بررسی مشکلات کنونی پالایشگاهها ، پیشنهاداتی ارائه می شود که بتواند در توسعه پایدار صنعت نفت کشورمان راهگشا باشد .