سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سمن بینا – کارشناس مهندسی صنایع

چکیده:

بر اساس آمار موجود حدود ٦٣/٧ درصد از عشایر و ٨/١ درصد از روستائیان ایران، جهت پخت و پز و تولید گرما از شاخ و برگ درختان و فضولات دامی استفاده می کنند . در منطقه زاگرس، استفاده از چوب های جنگلی جهت پخت و پز و تولید گرما توسط روستائیان و عشایر بالغ بر ٨/٧٥ میلیون مترمکعب در سال می باشد، که خسارات ناشی از آن در منطقه مذکور، بالغ بر ٢١٠ میلیارد تومان در سال برآورد می شود . چنانچه این ارزیابی ها برای سایر مناط ق جنگلی نیز صورت پذیرد، تصویر بسیار نگران کننده ای روبرو خواهیم داشت . لذا در این پژوهش استفاده از انرژی خورشیدی توسط عشایر، به عنوان یک منبع پایان ناپذیر انرژی حرارتی و سوختی، معرفی و پیاده سازی طرح ا جاق های خورشیدی در ایران امکان سنجی گردیده است . شایان ذک ر است که ایران با بهره مندی از ١٩٥٠ تا ٢٢٠٠ س اعت آفتابی در سال می تواند همگام با تلاش جهانی جهت استفاده از انرژی خورشیدی، به خوبی با یک برنامه منظم، استفاده از اجاق های خورشیدی جهت پخت و پز در مناطق ع شایری را مطرح و گسترش دهد . ساختمان اجاق پیشنهادی این پژوهش که از بین مدل های تمرکزگرا (concentrators) انتخاب شده، بسیار ساده می باشد . در مقاله حاضر طرح استقرار اجاق های خورشیدی به عنوان یک فن آوری نوین و با توجه به مؤلفه های مهم زندگی عشایری و روستائی در ا یران ارائه گردیده و ضمن بررسی لازم بر روی انواع اجاق های خورشیدی در سایر کشورها مدل برتر انتخاب و معرفی شده است . این نوشتار همچنین روشن می سازد تا در صورت اجرای طرح تولیدی فوق و بهره وری اقتصادی از آن، هم اصول زیست محیطی رعایت شده و هم با متوقف ساختن « طرح جایگزینی سوخت فسیلی « ، ارائه شده توسط سازمان امور عشایری کشور در مصرف نفت و گاز معادل با ٣٠٠ میلیارد ریال در سال صرفه جویی به عمل خواهد آمد .