سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

جواد امیرفخری – مرکز مهندسی بیوشیمی و کنترل محیط زیست، دانشکده مهندسیی شیمی و نفت دا
منوچهر وثوقی – مرکز مهندسی بیوشیمی و کنترل محیط زیست، دانشکده مهندسیی شیمی و نفت دا
محمد سلطانیه – مرکز مهندسی بیوشیمی و کنترل محیط زیست، دانشکده مهندسیی شیمی و نفت دا
مسلم نوری – مرکز مهندسی بیوشیمی و کنترل محیط زیست، دانشکده مهندسیی شیمی و نفت دا

چکیده:

در اغلب روشهای بیولوژیکی موجود برای شیرین سازی گاز طبیعی ابتدا H2S در داخل برج جذب توسط محلول جاذب از فاز گاز جدا شده و سپس این محلول که حاوی سولفید می باشد وارد بیوراکتور حاوی میکروارگانیسمها می گردد. بنابراین مکروارگانیسم مناسب باید قابلیت مصرف سولفید محلول در آب را داشته باشد. در اینمقاله امکان حذف سولفید توسط لجن تصفیه پساب شهری در حالت بی هوازی مورد بررسی قرار می گیرد. لجن مورد نیاز از واحد لجن فعال تصفیه پساب شهرک غرب تهران کهبه مدت یک سال به صورت بی هوازی مانده بود تهیه گردید. این لجن حاوی جامدات معلق کل ۲g/l و جامدات معلق فرار ۱۴/۳g/l بود. آزمایشات در داخل ارلن ۵۰۰ سی سی و در شرایط ناپیوسته صورت گرفت. تلقیح ارلنها بوسیله ۴ میلی لیتر از لجن انجام شد و مقادیر سولفات و PH به صورت روزانه اندازه گیری شد. با توجه به اثر ممانعت کنندگی سولفید بر رشد میکروارگانیسمها در ابتدا از تیوسولفات با غلظت ۱۰g/l به عنوان منبع گوگرد استفاده شد. نتایج نشان داد که غلظت سولفات از ۱۲۰mg/l به ۲۱۰۰mg/l در روز پنجم افزایش و پس از آن به ۷۰۰mg/l در روز ششم کاهش یافت. دلیل اینکاهش بهخاطر زیاد شدنغلظت سولفات و درنتیجه فعال شدن باکتریهای کاهنده سولفات بود. پس از مثبت بودن نتایج فاز اول امکان حذف سولفید با غلظت ۲۰۰mg/l مورد بررسی قرار گرفت که در نتیجه پس ازگذشت ۶ روز ۹۲/۵% از سولفید ورودی بوسیله باکتریها حذف گردید. در این دوره PH از ۸ به ۷/۶ کاهش یافت که بیانگر تولید سولفات به عنوان محصول اصلی می باشد. افزایش مقدار سولفات از ۱۲۰MH/L به ۶۲۰MG/L در انتهای آزمایش تایید کننده این مطلب بود. اهمیت این موضوع به آن سبب است کهبا توجه به مثبت بودن نتایج این ازمایش می توان به حل مشکلات فر روی روشهای بیولوژیکی برای استفاده در صنعت گاز امیدوار بود.