سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش تمرکز و عدم تمرکز در فرایند برنامه ریزی درسی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

ژاله محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش ریاضی دانشگاه شهید بهشتی
زهرا گویا – دانشیار آموزش ریاضی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

نظام برنامه ریزی درسی در ایران , با وجود فر هنگ های مختلف در کشور , متمرکز است و همه معلمان , ملزم به اجرای یک برنامه متمرکز هستند . این در حالی است که در بسیاری از کشورهای با نظام آموزشی غیر متمرکز , برای اجرای مطلوب برنامه درسی قصد شده , استانداردهایی تبیین می شوند . مثلاً شورای ملی معلمان ریاضی امریکا NCTM ، استاندار دهایی را برای تدریس حرفه ای ریاضی تدوین نموده است (۱۹۹۱) هدف در این مقاله , بررسی محدودیت های بالقوه ای است که ممکن است نظام متمرکز برنامه ریزی درسی ایران , برای اجرای استاندارد های پیشنهادی NCTMبوجود آورد . در واقع , هدف این بررسی , امکان سنجی استفاده از استاندارد های تدریس حرفه ایتهیه شده در یک نظام غیر متمرکز , درون یک نظام متمرکز است . برای این منظور ابتدا به بحث مختصری در مورد نظام برنامه ریزی درسی متمرکز در ایران می پردازیم , سپس استاندارد هایی را که NCTM تدوین نموده بیان می کنیم و در نهایت، به موانعی که متمرکز بودن برنامه درسی برای اجرای چنین استانداردهایی به وجود می آورد می پردازیم .