سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ابراهیم شاه منصوری – کارشناس کنترل کیفی شرکت آب و فاضلاب استان سمنان
محمد نوری سپهر – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی سمنان و مشاور عالی شرکت آب و فاضلاب اس
عباس تجلی – معاون بهره برداری شرکت آب و فاضلاب استان سمنان
اندیشه محمودیان – مدیر منترل کیفی شرکت آب و فاضلاب استان سمنان

چکیده:

با توجه به اطلاعتی که نگارنده دارد ، حداقل کار مشابهی بدین شکل در ایران انجام نشده است. هدف از این تحقیق بررسی کمی مصرف پرکلرین در امور آب و فاضلاب شهر گرمسار (استان سمنان ) بوده است. پس از بررسی کلر سنجی های نیمه دوم سال ۱۳۸۰ شهر گرمسار متوجه این واقعیت شدیم که میزان کلر باقیمانده شبکه شهری در ابتدای شبکه و حتی در موقعیت های میانی آن در حدود ۰/۸ppm یعنی دقیقا برابر میزان کلر تزریقی در مبدا می باشد . لذا در ابتدای نیمه دوم سال ۱۳۸۱ لغایت ۷ اسفند ماه ۱۳۸۱ میزان کلر تزریقی در مبدا یعنی در محل تزریق خروجی مخزن ذخیره تصفیه خانه شهر گرمسار ( تا حدود ۰/۲ppm کاهش داده و به ۰/۶ppm رسانیده شد و نتایج حاصل از این کاهش بررسی شده است پس از بررسی میزان مصرف پودر پرکلرین و مقایسه آن با آب تولیدی شهر گرمسار (تقریبا ۲۳۰۰۰۰۰ مترمکعب) در نیمه دوم سال ۸۱ به میزان ۳۹۴۲۰۰۰ ریال با فرض قیمت تقریبی ۶۰۰۰ ریال برای پرکلرین با هزینه حمل و نقل صرفه جویی شد. یعنی حدودا ۶۵۷ کیلو گرم معادل ( ۱۵ بشکه ۴۵ کیلویی پرکلرین . با تعمیم این مطلب در کل استان سمنان در هر سال به میزان ۵۷۱۳ کیلوگرم معادل ۱۲۷ بشکه پرکلرین ۴۵ کیلویی به مبلغ ۳۴۲۷۸۰۰۰ ریال صرفه جویی صورت خواهد گرفت . با توجه به رقم بالای میزان آب تولیدی سالانه کشور ، رعایت این نکته درنقاطی که پس از بررسی هاس صورت گرفته انجام پذیر باشد سالیانه نه تنها از مصرف هزاران تن پرکلرین و گاز کلر به لحاظ ریالی صرفه جویی خواهد شد بلکه همچنین با عنایت به سمیت کلر گام بسیار بزرگی د رجهت تضمین بیشتر سلامتی شهروندان برداشته خواهد شد.