سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فرزانه فاخری رئوف – دانشجوی دکتری علوم محیط زیست – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
رامین نبی زاده نودهی – عضو هیات علمی دانشکده بهداشت محیط – دانشگاه تهران
نعمت ا… جعفرزاده حقیقی – عضو هیات علمی دانشکده بهداشت محیط – دانشگاه جندی شاپور اهواز
سیدمسعود منوری – عضو هیات علمی دانشکده محیط زیست – واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

مجتمع پتروشیمی رازی یکی از عظیم ترین کارخانه های تولید کود های ازته، فسفاته و مواد شیمیایی می باشد کـه در زمینی به مساحت ۱۰۰ هکتار، در منـطقه بندر امام خمینی واقع شده است . این تحقیـق از مهرمـاه ۱۳۸۲ آغـاز و در اردیبهشت ۱۳۸۴ خاتمه یافت و طی ۲۰ ماه مطالعه، بیش از ۲۰ مورد بازدید از سایت واحد مورد مطالعه صورت پذیرفت و اطلاعات مورد نیاز گردآوری شد . جهت نیل به اهداف پروژه، فرآیند تولید، ویژگی های کمی و کیفی و همچنین علـل تولید مواد زائد مورد مطالعه شد، به ایـن ترتیـب چشـمه هـای تولیـد مـواد زائـد مـورد شناسـایی قـرار گرفـت ، سـپس فلودیاگرام های تولید در هر یک از واحدهای مورد مطالعه بصورت دستی تهیه و توسط برنامه اتوکد ترسیم گردید و نقاط تولید مواد زائد بر روی آن نمایش داده شد . پس از شناسایی مواد زائد، کمیت این مواد تعیین گردید . بررسی ها نشـان داد که، در واحد آمونیاک سالانه ۱۸۴۸۷۶/۳ کیلوگرم مواد زائد جامد تولید می گردد . سپس در واحد اقدام به طبقه بندی این مواد بر اساس روش برنامه محیط زیست سازمان ملل ( یونپ ) گردید . بر این اساس در واحد آمونیـاک % ۸۰/۳ (۱) مـواد زائد خطرناک و % ۱۹/۷ غیر خطرناک تشخیص داده شد . پس از آن گزینه های موجود در خصوص کمینـه سـازی مـواد زائد مورد بررسی قرار گرفت . در نهایت مشخص شد که در واحد آمونیـاک % ۶۸/۵ مـواد زائـد جامـد، در قالـب گزینـه بازیافت و % ۳۱/۵ در قالب گزینه بازیافت و استفاده مجدد قرار می گیرد . به این ترتیب امکان پذیری و کارآیی روشـهای کمینه سازی مواد زائد صنعتی در مجتمع پتروشیمی رازی نمایان می گردد .