سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت پروژه

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

محمدرضا حاجی علیخانی – مهندس عمران، کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت ،مدیر فنی شرکت مهندسی س
احد نظری – دکتری مدیریت پروژه واستادیار دانشگاه شهید بهشتی – گروه مدیریت پروژه

چکیده:

محوطه های میراث فرهنگی، در سراسر دنیا بعنوان بقایای تمدن بشری، هم آثار فرهنگی بوده و هم بعنوان مکانهایی برای جذب درآمد مورد توجه قرار دارند. آنها در معرض انواع فرسایش قرار داشته و باید طوری مدیریت شوند که برای نسلهای بعدی حفظ شده و در زمان حاضر نیز برای عموم قابل بازدید باشند. این محوطه ها همزمان با اهدافی چون مرمت، حفاظت، استملاک اراضی، آماده سازی برای بازدید گردشگران، تامین امکانات رفاهی و غیره سر و کار دارند. رویکرد کنونی مدیریت آنها تحت عنوان «مدیریت محوطه های میراث فرهنگی» (یا اختصار مدیریت محوطه) ارائه میشود ولی رویکرد مدیریت پروژه برای آنها مورد استفاده قرار نگرفته است هدف این پژوهش که در قالب یک پایان نامه کارشناسی ارشد انجام پذیرفت، تدوین الگویی برای مدیریت پروژه های «حفاظت از محوطه های میراث فرهنگی» با بهره گیری از تجربیات دیگر کشورها بر مبنای روشهای مطرح در مدیریت محوطه و روشهای علمی مدیریت پروژه با یاری از جستن از «راهنمای دانش مدیریت پروژه» است.بکارگیری رویکرد مدیریت پروژه در مدیریت محوطه، میتواند مزایای بکارگیری روشها، ابزارها و نرم افزارهای ایجاد شده برای مدیریت پروژه و امکان استفاده از زمینه های جدیدی چون مدیریت ریسک، مدیریت تدارکات و کیفیت در مدیریت محوطه را در بر داشته باشد. با بررسی فعالیتهای حفاظت محوطه ، مشاهده میگردد که بسیاری از این عملیات الزامات «پروژه» را ارضاء مینماید و لذا بستر لازم برای استفاده از دانش مدیریت پروژه در مدیریت محوطه وجود دارد. پس از امکا نسنجی، دستورالعملهای ارائه شده در متون مرجع مدیریت محوطه با محدوده های PMBOK تطبیق داده شده و شباهتها و تفاوتهای این دو رویکرد ارائه شده است. رویکرد مدیریت پروژه برای مرمت بناهای نسبتاَ سالم (متروکه، در دست بهره برداری با کاربری اصلی یا با کاربری جدیدی) امکان کاربرد داشته ولی در خصوص محوطه های باستانشناسی و خرابه ها محدودیت کاربرد دارد.