سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش بین المللی بهینه سازی مصرف سوخت در ساختمان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اکبر شعبانی کیا – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز توسعه انرژی های نو، بخش بیوگاز
علی نظری – سازمان انرژی اتمی ایران، مرکز توسعه انرژی های نو، بخش بیوگاز

چکیده:

بیوگاز یکی از حامل های انرژی است که می توان جایگزین مناسبی برای سوخت های فسیلی در کشور باشد این مخلوط گازی که شامل ۶-۷۰ درصد متان و ۴۰-۳۰ درصد دی اکسیدکربن به همراه مقادیر جزئی از گازهای دیگر است از تخمیر مواد زائد آلی در غیاب اکسیژن حاصل می شود. این گاز می تواند به طور مستقیم در تامین انرژی حرارتی و روشنایی مورد استفاده قرار گرفته و یا با استفاده از ژنراتورهای مناسب به برق تبدیل گردد. احداث نیروگاه های برق بیوگازی در جهان همواره سیر صعودی داشته و کشورهای مختلف بنا به تناسب نیاز و تکنولوزی هر کدام با سیاست های خاص این نیروگاهها را گسترش داده اند. ساخت و توسعه نیروگاههای بیوگازی ضمن تامین قسمتی از انرژی مورد نیاز کشور می تواند در حل بحران عظیم ناشی از زباله های خانگی و آلاینده های مختلف زیست محیطی آلی اعم از جامد و مایع در کشور مؤثر بوده و دارای اثرات اجتماعی و اقتصادی چشمگیری خواهد بود که باعث می شود به سادهگی نتوان در تصمیم گیری های کلان انرژی کشور و نیز مدیریت بازیافت مواد زائد جامد شهری از این بزرگترین منبع بالقوه انرژی تجدید پذیر چشم پوشی کرد.