سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: پنجمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

عهدیه عزیزان – دانشجوی کارشناس ارشد رشته اقتصاد کشاورزی دانشگاه تهران
حبیب ا… سلامی – دانشیار رشته اقتصاد کشاورزی دانشگاه تهران

چکیده:

یکی از مسائل مهمی که در برآورد توابع تولید مورد توجه می باشد ، شکل تابعی است که بعنوان رابطه ریاضی بین متغیرها مورد استفاده قرار می گیرد، این نکته از آن جهت اهمیت دارد که خطا در انتخاب شکل تابع و متغیرهای آن همواره از منابع اصلی خطای تصریح دراقتصاد سنجی بوده و در واقع خطاهای عمده اندازه گیری رفتار تولید کننده، خطای مبوط به تعیین فرم توابع است که شامل از قلم افتادن متغیرهای مهی که بر تعیین پارامترهای الگوهای رفتاری تاثیر می گذارند، می باشد و بدیهی است منظور نکردن یک یا چند متغیر مهم و یا وارد کردن یک یا چند متغیر غیر ضروری ، نتایج نامطلوبی به بار خواهد آورد. از طرفی دیگر لازم به ذکر است که پارامترهای حاصل از مدلهای مختلف تولید در امر سیاستگذاری مسئولین اهمیت زیادی داشته و بنابراین دقت عمل فراوانی در تعیین فرم توابع تولید لازم می باشد.
از آنجایی که برنج از جمله محصولات عمده و استراتژیک مورد نیاز کشور بوده و با توجه به افزایش تقاضا از یک سو برای این محصول و محدودیت تولید در اثر محدودیت تولید در اثر محدودیت منابع آبی و زمینی از سویی دیگر، توجه به تولید این محصول از نظر برنامه ریزان و سیاستگذاران حائز اهمیت بوده و دولت سرمایه گذاریهای مختلف قیمتی در راستای افزایش تولید این محصول انجام داده است، پس به نظر می رسد که بمنظور انجام سیاستگذاری های مناسب از سوی دولت در این زمینه ، انتخاب فرم مناسب توابع تولید ضروری است.