سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس تونل ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

کوروش شهریار – دانشیار دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مصطفی شریف زاده – استادیار دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت دانشگاه صنعتی امیرکبیر
جعفر خادمی حمیدی – دانشجوی دوره کارشناسی ارشد استخراج معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمدرضا حدادی – کارشناس ارشد مهندسی استخراج معدن، موسسه مهندسین مشاور ایمن سازان

چکیده:

عدم قطعیت در مسائل زمین شناسی و شرایط پیش بینی نشده زمین همی شه دو مشکل اساسی در صنعت تونلزنی بوده است . با افزایش تقاضا برای توسعه و ساخت سازه های زیرزمینی حتی در شرایط دشوار زمین، ملاحظات مربوط به مخاطرات احتمالی در روش های مختلف تونلزنی از اهمیت بیشتری برخوردار شده است . این مقاله به بحث در مورد انتخاب ماشین تونلزن ی در محیط
سنگی بر پایه کاهش مخاطرات ژئوتکنیکی می پردازد . برای انجام این کار روش جدید ی با استفاده از درخت تصمیم گیری پیشنهاد شده است . از اینرو سه نوع مختلف از ماشین های تونلزنی در سنگ شامل TBM های باز، تک سپر ی و تلسکوپی براساس مخاطرات ژئوتکنیکی که ممکن است در حین تونلزنی در شرایط دشوار زمین با آن مواجهه شوند، با هم مقایسه شدند . مهمترین مخاطرات ژئوتکنیکی شامل مچاله شوندگی، نواحی گسلی، ناپایداری دیواره ها و سینه کار تونل و قابلیت حفاری است . بر اساس این تحقیق، مناسب ترین ماشین تونلزنی برای حفر تونل در یکی از پروژه های کشور انتخاب شده است.