سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

حسین میسمی – کارشناس مرکز ملی مقاوم سازی ایران، قطب اصفهان
عبدالرضا عطائی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی – دفتر علمی مرکز ملی مقاوم سا
رسول پورمهدی – کارشناس مرکز ملی مقاوم سازی ایران – قطب اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصف
محمدرضا حسینی – کارشناس مرکز ملی مقاوم سازی ایران – قطب اصفهان

چکیده:

طی شصت سال اخیر فنمعماری و ساختمان و شهرسازی در ایران دگرگون شد. پس از یک دوره دویست ساله فترت که آشوبها و جنگهای داخلی و خارجی به معماران ایرانی فرصت خلق آثار بی همتایی مانند ساخته های دوران صفوی را نمی داد، به تدریج با شکل گیری دانش نوین معماری در ایران، تحصیل و تجربه دانشجویان ایرانی در خارج و تاسیس دانشکده های فنی و مهندسی، احداث ساختمان و سازه وارد مرحله تحول نوینی شد و چهره شهرهای ایران دگرگون شد. آمیزه هایی از سبکهای معماری باستانی – اسلامی و اروپایی در ساختمانهای رفیع و با عظمت دولتی، بانکها و شهرسازی پدید آمد. می توان پذیرفتکه مهندسان ساختمانی و شهرسازی اروپایی مانند آلمانها، ایتالیاییها، چکها و فرانسویها که در خلال سالهای ۱۳۲۰- ۱۳۱۰ در فعالیتهای ساختمانی ایران به کار گمارده شده بودندف گامهای نخستین را برداشتند. پیش از آن در دوران قاجار، گرچه آثاری به وجود آمد، اما این آثار به پای دوران صفوی نمی رسید و از دیدگاه بعضی از آگاهان، نشانه انحطاط فن معماری اصیل ایران به شمار می رفت.