برآورده کردن انتظارات شنوندگان دانشجو باید به شنوندگان بفهماند که انتظارات خاصی از آنها وجود دارد. اگر شنوندگان نفهمیده باشند که دانشجو چه چیزی از آنها درخواست می کند گیج شده و علاقه خود را از دست می دهند. دانشجو باید با استفاده از چشم و نگاه خود در چشم شنوندگان با آنها ارتباط برقرار کنید. حفظ کردن ارتباط چشم در چشم موجب ارتباط بین سخنران، شنوندگان و موضوع شده و برای ارائه یک سمینار خوب بسیار لازم و حیاتی است وقتی دانشجو برای جمعیت بزرگی صحبت می کند، وی باید مطمئن شود که نگاهش به سمت همهٔ افراد، به خصوص به آنهایی که در آخر سالن نشسته اند میرود. معمولاً شنوندگان آخر سالن اولین کسانی هستند که علاقه خود را به گوش دادن سمینار از دست می دهند، چون دورتر از همه هستند. دانشجو نباید چشمان خود را بیش از ۳ ثانیه روی کسی یا چیزی متمرکز نماید. چون این امر موجب ایجاد احساس ناراحتی در معمولاً در طول سمینار حواس مستمعین به دلایل مختلف پر شده، افکارشان سرگردان می شود. وظیفه دانشجو این است که کاری انجام دهد که توجه آنها را به تسخیر درآورد. عوامل مختلفی در این کار دخیل هستند. بعضی از عوامل مثل نامناسب بودن سیستم صوتی یا ضعیف بودن پروژکتورهای بالا سر یا سر و صدا در مرکز کنفرانس خارج از کنترل دانشجو هستند. این وظیفه شنوندگان  سمینار می شود.

در دو گروه قابل دسته بندی هستند: تعدادی از اشتباهات مرسوم در این دو گروه در زیر فهرست شده است: ۱- دانشجو در دنیای کوچک تحقیقات خود سیر می کند، او اعتقاد دارد که ضرورت دارد تا تمام پیش زمینه اطلاعات را به منظور درک کار تحقیقی وی ارائه کند، این را اصطلاحاً دانش مرسوم گفته می شود. این مورد باعث تنزل موضوع می شود و باید از بیان آنها خودداری کند. البته گاهی هم حاضرین اطلاعات بیشتری از دانشجو دارند در این حالت آنها باید با دانشجو همگام شوند تا او دلگرم شود و بتواند سمینار خود را به طور کامل ادامه دهد.

۲- عدم بیان واضح ساختار سمینار توسط دانشجو برای شنوندگان باعث میشود تا حاضرین نتوانند گفته های او را دنبال و از آنها نتیجه گیری کنند. موضوعات مهمی مانند تعریف مسئله، اهداف و انگیزه، به اندازه کافی واضح بیان نشدهاند. اغلب افراد در ابتدای سمینار، توجه کاملی بهدست نمی دهند .