سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: پنجمین همایش ملی دو سالانه انجمن متخصصان محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

داریوش کریمی – استادیار پژوهشی سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

چکیده:

سال ۲۰۰۵ میلادی سرآغاز برهه ای از زمان است که ،دهه آموزش برای توسعه پایدار ، نامگذاری شده است. حمایت از کاربرد آموزش در جهت تحقق توسعه پایدار ، توسعه مشارکت اجتماعی از طریق ظرفیت سازی و ایجاد نهادهای آموزشی، افزایش سطح و کیفیت دانش محققان، مهندسان و دانشجویان کشورهای درحال توسعه، ایجاد کمیته ها و کمیسیون های توسعه پایدار برای هماهنگی در سطوح محلی، ملی ، منطقه ای و جهانی از رئوس برنامه های آموزش برای توسعه پایدار محسوب می شوند.
۲۰۰۵ ) سال آغازین برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ) بطور همزمان سال ۱۳۸۴ جمهوری اسلامی ایران نیز هست. بررسی تطبیقی اهداف، سیاستها و فعالیت های این برنامه با آنچه که مورد نظر ؛ دهه آموزش برای توسعه پایدار؛ است، مهمترین هدف این مقاله می باشد. اگرچه مقاله نقد برنامه سوم توسعه در این زمینه را نیز مد نظر قرار خواهد داد.