سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدحسن پنجه شاهی – گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی، دانشگاه تهران
محمد لطیفی – گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی، دانشگاه تهران

چکیده:

بخش حمل و نقل بعنوان مصرف کننده ۲۶/۵% از کل مصرف انرژی و پخش کننده ۲۲% کربن حاصل از مصرف انرژی در محیط زیست معرفی گردیده است. با اینحال، هم اکنون سیاستها و برنامه هایی وجود دارد که اگر با توجه به شرایط خاص هر منطقه و کشور مربوط استفاده شوند، پراکندگی گلخانه ای(GHG) مرتبط با حمل و نقل کاهش خواهد یافت.
بهبود تکنولوژی های مورد استفاده در ساخت وسایل نقلیه، بهبود تکنولوژی سوخت این وسایل، استفاده از سیستمهای غیر موتوری و ایجاد تغییرات اساسی در سیستم حمل و نقل از جمله سیستم ترافیک از عمده ترین برنامه هایی هستند که در جهت بهبود شرایط زیست محیطی در سرتاسر دنیا مورد بررسی قرار گرفته و استفاده می شوند. در این مقاله ضمن اشاره ای به هر یک از برنامه ها، به چگونگی امکان انتقال این تکنولوژی ها به یک کشور یا منطقه با توجه به موانع اجرایی موجود و نیز راههای از بین بردن این موانع پرداخته خواهد شد.