سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین شعبانعلی فمی – استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران
زهرا زارعی دستگردی – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه تهران
آرزو مختاری حصاری – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه تهران

چکیده:

در دهه های اخیر ، در سطح جهانی و بویژه در کشورهای در حال توسعه ، به امر گسترش و توسعه فیزیکی شبکه های آبیاری و زهکشی توجه زیادی مبذول گردیده است . اما ، مسئله بهره برداری و نگهداری از این شبکه ها و مشارکت زارعین در امر مدیریت نگهداری و بهره برداری از آنها کمتر مد نظر قرار گرفته است . بر این اساس ، توسعه شبکه های آبیاری با روند توسعه تأمین مالی و مدیریت بهره برداری و نگهداری ، که روند کندتری دارد ، هماهنگ نمی باشد . نتیجه این امر ، راندمان پایین آبیاری و تولید می باشد . بطوریکه ، حاصل این عدم توجه ، در کشورهای در حال توسعه ، کاهش راندمان آبیاری تا میزان ۲۵ الی ۳۰ درصد و تخریب و فرسودگی ساختار فیزیکی شبکه ها بوده است . بمنظور غلبه بر مشکلات موجود در شبکه های آبیاری و زهکشی ، برنامه انتقال مدیریت آبیاری به گروههای آب بران در دستور کار دولت قرار گرفت . از طرف دیگر با توجه به سیاست کلی نظام جمهوری اسلامی ایران مبنی بر استفاده از مشارکت مردمی در کلیه امور و با در نظر گرفتن اینکه در شبکه های آبیاری و زهکشی ، مصرف کنندگان اصلی که همان کشاورزان هستند ،یکی از عوامل اصلی سیستم محسوب می شوند ، بررسی امکانات مشارکت آب بران در مدیریت سیستم و چگونگی آن بسیار ضروری بنظر می رسد. دراین راستادر طی چند سال اخیر در ایران موضوع مشارکت کشاورزان در سمینارها و مقالات علمی در رابطه با مدیریت نظام آبیاری مطرح گردیده و موجبات تغییر سیاست گذاری در رابطه با مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی را فراهم کرده است.