سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

شیوا حمزه – دانشگاه رازی کرمانشاه، موسسه تحقیقات بیوتکنولوژی کشاورزی کرج
پریسا کوباز –
علی اکبر حبشی –
عزت الله فرشادفر –

چکیده:

به منظور بررسی امکان انتقال ژن به گیاه نخود( Cicer arietinum )، دو جداکشت محور جنینی سربریده و مریستم انتهایی از رقم بیونیج به وسیله اگروباکتریوم تومه فاسینس سویه LBA4404 حامل پلاسمید Pbi121 آلوده شدند. این پلاسمید حاوی ژنهای بتاگلوکورونیداز (gus) با پیشبر ویروس موزائیک گل کلم CaMV35S و نئومایسین فسفوترانسفراز (nptII) با پیشبر Nos می باشد. در این تحقیق دو نوع سوسپانسیون (سوسپانسیون I : رسوب باکتریهای معلق در محیط MS حاوی ترکیبات سدیم تیوسولفات، استو سرینگون و ال – سیستئین و سوسپانسیون II: باکتری کشت داده شده در محیط LB حاوی ۴۰ میلی گرم استوسرینگون) جهت آلوده سازی و سه دوره زمانی ۴۸، ۷۲، ۱۲۰ یاعته هم کشتی، مورد بررسی قرار گرفتند. پس از آن جداکشتها روی محیط باززایی ( جداکشتهای محور جنینی بر روی محیط MS حاوی ۱/۵ میلی گرم در لیتر BAP 0/1 میلی گرم در لیتر IAA و ۵۰ میلی گرم در لیتر کانامایسین و جداکشتهای مریستم انتهایی بر روی محیط MS حاوی ۰/۵ میلی گرم در لیتر BAP و ۰/۱ میلی گرم در لیتر IAA و ۵۰ میلی گرم در لیتر مانامایسین) قرار گرفتند. آزمون هیستوشیمیایی بیان ژن gus با استفاده از برگچه گیاهچه های باززا شده در محیط انتخابی انجام شد . براساس نتایج این آزمون برگچه های ۵ شاخساره بیان ژن gusرا به صورت تظاهر رنگ آبی نشان دادند. نتایج حاصل از انجام واکنش زنجیره ای پلیمراز نشان داد که از بین ۵ شاخساره که آزمون بیان ژن gus در آنها مثبت بوده که ۱ شاخساره از آلوده سازی با سوسپانسیون I و ۴ شاخساره از آلوده سازی با سوسپانسیون II حاصل شدند. در ضمن ۴ شاخساره متعلق به دوره هم کشتی ۷۲ ساعته و ۱ شاخساره مربوط به دوره هم کشتی ۱۲۰ ساعته بوده است. بر اساس نتایج به دست آمده بهترین درصد تراریزش معادل ۱ درصد می باشد که متعلق به تیمار ۷۲ ساعت هم کشتی، سوسپانسیون II و جداکشت محور جنینی سر بریده بوده است.