مقاله اندازه گيري دوز جذبي مثانه و رکتوم در پرتودرماني سرطان پروستات با روش دوزيمتري ترمولومينسانس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر ۱۳۸۸ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۷ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: اندازه گيري دوز جذبي مثانه و رکتوم در پرتودرماني سرطان پروستات با روش دوزيمتري ترمولومينسانس
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرتودرماني
مقاله سرطان پروستات
مقاله ترمولومينسانس دوزيمتري
مقاله دوز جذبي مثانه و رکتوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شرفي علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: خوش گرد كريم
جناب آقای / سرکار خانم: نيكوفر عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: افزايش ميزان مرگ و مير ناشي از سرطان پروستات مبين روند رشد اين بيماري است؛ به طوري که سرطان پروستات دومين سرطان شايع بعد از سرطان ريه در مردان به شمار مي رود. در پرتودرماني سرطان پروستات، استفاده از روش هاي جديد در درمان موثر اين بيماري نقش بسزايي داشته و باعث کاهش پرتوگيري بافت هاي سالم مجاور خواهد شد.
در حال حاضر در اکثر مراکز درماني کشور، براي درمان سرطان پروستات از دستگا Co-60 (کبالت ۶۰) با طراحي درمان دوبعدي استفاده مي شود، که بررسي و تاييد دوز رسيده به اندام بحراني نظير مثانه و رکتوم جهت جلوگيري از اثرات جانبي، ضروري مي باشد؛ لذا در اين بررسي، ميزان دوز جذبي اين اندام ها در پرتودرماني سرطان پروستات اندازه گيري شد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي، دوز رسيده به رکتوم و مثانه را در روش طراحي درمان دو بعدي در درمان سرطان پروستات بر روي فنتوم انسان گونه معادل بافت، با استفاده از دوزيمترهاي TLD-100 اندازه گيري و با مقادير محاسبه شده در طراحي، با استفاده از آزمون آماري  T-testمقايسه شد. با استفاده از آزمون One-sample Kolmogorov-Smirnov توزيع داده ها بررسي شد. نتايج با استفاده از نرم افزار آماريSPSS V.15  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: در اين اندازه گيري مقدار دوز جذبي مثانه 
236.8±۱۴٫۹cGy و رکتوم  257.3±۱۷٫۵cGy  به دست آمد. نتايج نشان مي دهد که مقادير دوز جذبيِ مثانه و رکتوم در اندازه گيري مستقيم در فنتوم، به طور معني داري (p-value<0.05) بزرگ تر از مقادير محاسبه شده دوز (مثانه ۱۶۲٫۴±۲٫۲cGy و رکتوم۱۵۸٫۹±۲٫۴cGy) توسط نرم افزار طراحي درمان مي باشد.
نتيجه گيري: همان طور که يافته ها نشان مي دهند، مقادير دوز جذبي در مثانه و رکتوم نسبت به آنچه که توسط نرم افزار محاسبه مي شوند، بزرگ تر است. در عمل، از آنجايي که در طراحي درمان دوبعدي فقط از يک برش CT-Scan جهت نقشه کشي استفاده مي شود – در حالي که ناهمگني هاي بافتي در بدن به صورت سه بعدي مي باشند – لذا حجم هدف و نيز حجم اندام هاي در معرض خطر، به صورت تقريبي و غيردقيق مورد محاسبه قرار گرفته که نهايتا موجب ايجاد خطا در محاسبه دوز جذبي بافت هاي موردنظر مي شود. همچنين اثرات مربوط به پراکندگي ناشي از اين ناهمگوني ها به اين خطا اضافه مي شود.
بنابراين در طراحي درمان دوبعدي سرطان پروستات توجه به اين نکته که دوز جذبي رکتوم و مثانه از مقادير محاسبه شده براي آن ها توسط نرم افزار، به طور قابل ملاحظه اي بيشتر مي باشد، ضروري است.