سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شهرام شریعتی –
سیدعلی آقانباتی –

چکیده:

میزان عناصر آلاینده زیست محیطی در سازندهای زمین شناسی ممکن است گاهی بیش از استانداردهای پدیرفته در جهان باشد به همین رو و به منظور شناخت چگونگی تاثیر آلاینده های زمین شناسی بر خاک و آب و سلامت انسان پروژه ای مطالعاتی-زیست محیطی در حوزه آبریز شاهرود- بسطام انجام پذیرفت تا ضمن بیان مسئله به مسئولین شهرستانهای یاد شده هشدار و پیشنهاد اجرایی به منظور مقابله و کاهش آلاینده های زیست محیطی طبیعی داده شود. جهت انجام این مهم در گستره ای معادل ۲۷۰۰ کیلومتر مربع نمونه های متعددی از سازندهای گوناگون برداشت گردید. نمونه های مذک.ر توسط آزمایشات فلورسانس اشعه ایکس و جذب اتمی مورد بررسی های آزمایشگاهی قرار گرفتند با توجه به استانداردهای قابل قبول در اتحادیه اروپا EEC سازمان ملل متحد و بانگک های اطلاعاتی نظیر MSDS.NIOSH<EPA,WHO مشخص شد که حد مجاز آلودگی عناصری مثل آرسنیک، کادمیموم و گوگرد در این محدوده بیش از حد مجاز است و با توجه به گستردگی زیاد سارندهایی نظیر رسوبات ذغالدار سازند شمشک (حاوی تا ۱۴۰pmm آرسنیک) سنگهای آتشفشانی اتوسن(حاوی کادمیوم تا ۷ برابر حد مجاز) و سازندهای نئوژن که میزان گوگرد آنها گاهی تا ۶۰۰۰۰pmm می رسد باید تمهیداتی در این زمینه پیش بینی گردد. شایستهاست که با اولویت دادن به نقشه های ژئوشیمیایی-زیست محیطی به عنوان دستورکار لازمه در اینباره اتخاذ گردد.