سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

محمدهادی موید – استادیار گروه متالورژی و مواد دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی

چکیده:

یکی از مهمترین پارامترها درکفیت یک فولاد زنگ نزن بالا بودن درجه حرارت بحرانی حفره دار شدن آن می باشد.دمای بحرانی حفره دارشدن به دمایی اطلاق میگردد که در پایینتر از آن در هر پتانسیلی حفره دار شدن در یک محیط حاوی یون مهاجم اتفاق نیافتد. هرچند در فولاد عناصر آلیاژی مفید مثل مولیبدن نیتروژن موجود باشد درجهحرارت بحرانی حفره دار شدن افزایش می یابد. در این مقاله با تشریح دو روش اندازه گیری درجه حرارت بحرانی تاثیر صافی سطح روی این درجه حرارتی بررسی شده است. برای این تحقیق از فولاد زنگ نزن آستنیتی ۹۰۴ ال که یک فولاد با کیفیت بالا می باشد استفاده شده است نتایج بدست امده حکایت از تاثیر صافی سطح در افزایش این درجه حرارت می کند. حداکثر درجه حرارت بحرانی ۵۴ درجه سانتیگراد برای سطح آیینهای و حداقل ۴۶ درجه سانتی گراد برای سطح ۶۰ گریت بدست آمد. دلیل کاهش دمای حفره دار شدن با افزایش زبری سطح به وجود شیارهای باقی مانده روی سطح ارتباط داده می شود.