سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی صفری – عضو هیات علمی گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی کردستان
رضا رضایی – عضو هیات علمی گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی کردستان
افشین ملکی – عضو هیات علمی گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی کردستان
شریفه حمیدی – کارشناس بهداشت محیط

چکیده:

خلاصه فلوئور یکی از عناصر مهم در ترکیب دندان ها و استخوان ها به شمار م ی رود . این عنصر می تواند از را ه های مختلف وارد بدن گردد ولی مهمترین راه دریافت آن توسط انسان از طریق آب آشامیدنی می باشد. افزایش فلوئور در بدن باعث لکدار شدن دندان، و کاهش آن باعث پوسیدگی دندان می گردد . میزان استاندارد فلوئور در آب آشامیدنی با توجه به دما ی هوای محیط تعیین می گردد . به طوری که این میزان در فصول زمستان، به علت مصرف کمتر آب، بیشتر و در فصول تابستان، به علت مصرف بیشتر آب، کمتر می باشد . در این مطالعه میزان فلوئور به مدت ۱/۵ سال در منابع آب آشامیدنی شهر سنندج مورد آنالیز قرار گرفته است. از هر منبع در هر ماه یک بار نمونه برداری شد . نتایج نشان می دهد که میزان فلوئور در اکثر منابع آب شهر سنندج کمتر از حد استاندارد توصیه شده بود ( میانگین کل ۰/۳۱ میلیگرم در لیتر ). همچنین میزان فلوئور در آب منابع مختلف این شهراختلاف معنی داری را نشان نداد . بر اساس نتایج بدست آمده و با توجه به آب و هوای سرد کوهستانی شهر سنندج و پایین بودن سرانه مصرف آب بخصوص در زمستان و دریافت مقادیر ناچیز فلوئور از منابع دیگر، پیشنهاد می گردد که با فلوئور زنی آب و یا استفاده از دهان شویه های فلوراید ، میزان فلوئور مورد نیاز مردم این شهر ( به خصوص کودکان ) تامین گردد.