سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: دومین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

خسرو عابدی – عضو هیات علمی سازمان انرژی اتمی ایرا ن
مژگان تیمسار – عضو هیات علمی سازمان انرژی اتمی ایرا ن

چکیده:

جمهوری اسلامی ایران طی دهه ی گذشته با توجه به مسایل فوق کاربرد منابع فسیلی در مصارف بهینه تر اقتصادی ، استفاده از انرژی هسته ای را مورد توجه قرار داده است . هدف این تحقیق، تعیین سهم بهینه ی انرژی هسته ای و سایر سیستم های تولید برق در توسعه و آرایش سیستم نیروگاهی کشور تا سال ۱۴۰۰ می باشد . بر اساس مدلهای اقتصاد سنجی و طبق سه سناریوی رشد تولید ناخالص داخلی در رشد حداقل % ۴/۸) در سال ) ، رشد متوسط % ۵/۵) در سال ) و رشد بالا % ۶/۴) در سال ) ، میزان ظرفیت الکتریکی مورد نیاز کشور حدود ۵۱۰۰۰ تا ۶۵۰۰۰ محدودیت منابع برق آبی کشور از طریق سوخت های فسیلی مشکل آفرین خواهد بود و هزینه های اقتصادی و اجتماعی زیادی را به کشور تحمیل خواهد نمود . با استفاده از مدل WASP در سه سناریوی سه گانه فوق، تا سال ۱۴۰۰ سهم نیروگاه های هسته ای به ترتیب ۳۰۰۰ مگاوات در سناریوی رشد پایین، ۷۰۰۰ مگاوات در سناریوی رشد متوسط ۱۱۰۰۰ مگاوات در سناریوی رشد بالا به صورت بهینه و اقتصادی برآورد شده است . به علاوه سهم انواع دیگر نیروگاه ها اعم از آبی و حرارتی نیز بطور مشخص تعیین و درصد آنها نسبت به ظرفیت مورد نیاز شکبه تا سال ۱۴۰۰ درسناریوهای مختلف، برآورد شده است