مقاله انفصال و شميم وصال در آيينه شعر صوفي عصر عثماني و مملوکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۱۰۹ تا ۱۳۷ منتشر شده است.
نام: انفصال و شميم وصال در آيينه شعر صوفي عصر عثماني و مملوکي
این مقاله دارای ۲۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شعر صوفي
مقاله عصر عثماني
مقاله عصر مملوكي
مقاله انفصال
مقاله وصال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صيادي نژاد روح اله
جناب آقای / سرکار خانم: آقاجاني مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تصوف، يكي از راههايي است كه امكان تحقق معنوي سلوك را براي ميليون ها نفر از پيروان قرآن فراهم مي كند. نگارنده در اين مقاله ابتدا به پيدايش تصوف و سير تاريخي و نمود آن در شعر پرداخته است و از آنجا كه پديده تصوف از بارزترين پديده هايي است كه عصر مملوكي در طول حيات خود تجربه كرد، در ادامه به دلايل گرايش به تصوف در اين عصر مي پردازد تا براي خواننده مشخص شود كه چرا و چگونه گروهي از شاعران اين دوره به صوفي گري رو آوردند و چه زمينه هاي اجتماعي، ديني و رواني باعث اين امر شده بود. آنچه محوريت موضوع اين مقاله را تشكيل مي دهد، دو مفهوم انفصال و وصال (وحدت وجود) از زاويه علاقه ميان خدا و انسان است. در اين رهگذر شاعر چه با بيان روشن و چه با پوشيده گويي، مي كوشد تا از هر چه غيرخداست، منفصل شود. در اين ميان بحثي چون حقيقت محمدي (ص) مطرح مي شود كه در ذيل مفهوم انفصال قرار مي گيرد؛ و اين گونه برداشت مي شود كه در شعر صوفي، پيامبر (ص) واسطه اي براي اين اتصال نوراني است.