نتیجه گیری: امروزه استفاده از روشهای تحلیل استاتیکی غیرخطی در تخمین عملکرد سازهها در هنگام زلزله بسیار مورد توجه متخصصین قرار گرفته است. دلیل این امر سادگی روشی، صرفهجویی در وقت و هزینه و تخمین قابل قبول آنها در تعیین پاسخ لرزهای در مقایسه با روش های تحلیل دینامیکی غیرخطی می باشد. با نگاهی به عملکرد ساختمان های نامنظم (در ارتفاع و یا پلان) در زلزله های گذشته در می یابیم که عملکرد مطلوبی نسبت به ساختمانهای منظم، از خود نشان ندادهاند. پس نیاز به ارزیابی بهتر داریم و بهتر این است .

که این ارزیابی بهتر با روش های سادهتر که تفسیر سادهای هم داشته باشد همراه باشند. یکی از این روشها روش استاتیکی فزایندهی غیرخطی مدی (MIPA و Modal PushOVer Analysis) است که هم دسادگی روش استاتیکی فزایندهای غیرخطی Push OVer در آن لحاظ شده است و هم دقت آن بالا و نزدیک به روش های دقیق است.

نکته ی اصلی این است که زیبایی در نظم است و ساختمانهای منظم زیباتر هستند و این باید به عنوان یک اصل، سرلوحهای کارهایمان باشد. معماران و طراحان بهتر است موضوع منظمی در پیکربندی چه در پلان و چه در ارتفاع را لحاظ کنند تا ساختمان طراحی شده علاوه بر زیبایی، عملکرد خوبی هم داشته باشند. با توجه به عملکرد ساختمانهای نامنظم در زلزلههای گذشته، آیین نامهها هم توصیه می کنند که ساختمان ها حتی الامکان منظم طراحی شوند ولی از آنجایی که ما ناگزیر هستیم در شرایط خاص ساختمانهای نامنظم طراحی و اجرا کنیم که تعداد آنها هم کم نیست، احساس نیاز به روشهای سادهتر که تفسیر ساددای هم داشته باشند و علاود بر این از دقت لازم هم برخوردار باشند، بیشتر احساس می شود.

در همین راستاMIPA مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفت. تخمین نیازهای لرزدایی در ترازهای عملکرد پایین، جایی که ایمنی جانی و جلوگیری از فروریختن مدنظر باشد، به بررسی درستی از رفتار غیرخطی سازد نیاز دارد. تا وقتی که آنالیز تاریخچه پاسخ غیرخطی (RHA) سختترین روش برای نیازهای لرزهای باشد، برای بررسی سازههای جاری از روش های استاتیکی غیرخطی (NSP) یا تحلیل استاتیکی فزاینده غیرخطی PushOVer که در FEMA273 (انجمن ایمنی لرزهای ساختمان) یا ۴۰-ATC [1996] و BSSC, 2000] FEMA356] شرح داده شده است، استفاده میشود. در حال حاظر روش بسیار قدرتمند آنالیز تاریخچه پاسخ برای ارزیابی نیازهای لرزهای وجود دارد ولی بیشتر مهندسین ترجیح میدهند که از روش های ایین نامهای موسوم به تحلیل استاتیکی بار فزاینده استفاده کنند.

در حالی که در این روشی ها از توزیع ثابت نیروهای جانبی استفاده شده و فرض بر این است که پاسخ نهایی سازه بر اساس مد اول سازه تعیین شود. این دو فرضی در هنگام پلاستیک شدن سازهها کاملا تقریبی می شوند و نکته ی مهم این است که هیچ توزیع نیروی ثابتی وجود ندارد که مشارکت مدهای بالاتر در پاسخ نهایی سازه، باز توزیع نیروهای اینرسی ناشی از جاری شدن سازه و تغییرات پارامترهای دینامیکی سازه در زمان پلاستیک شدن سازه را مورد توجه قرار دهد. روش تحلیل استاتیکی فزایندهای غیرخطی، روش سادهای است که برای برآورد پاسخ ناشی از رفتار غیرخطی سازهها و اجتتاب از انجام تحلیل دینامیکی غیرخطی متداول شده است.

با توجه به نتایج نسبتا قابل قبول بهدست آمده از این روش تحلیل به ویژه برای سازههایی که مد اول تغییرشکلی در آنها حاکم است، میتوان آن را روش مناسب برای تخمین رفتار سازه دانست. آنجه که بر کارایی این روش میافزاید، امکان ترکیب آن با مفاهیم نیاز لرزهای و به دست آوردن تخمین از رفتار و پاسخ سازه طی حرکت شدید زمین دلخواه میباشد. در واقع در روش تحلیل استاتیکی فزایندهای غیرخطی مدی از این قابلیت استفاده شده است. با توجه به کاربرد روزافزون این روش برای تخمین پاسخ سازهها، محققان بسیاری به منظور شناخت و کاهش نقاط ضعف و بهبود روش فعالیت نمودهاند.