سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امیرمحمد یدقار – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

جهان امروز به دنبال رهایی از مشکلات متعدد زیست محیطی و عوارض ناشی از استفاده نادرست ازمنابع طبیعی در پی یافتن راه ها و روشهایی است که علاوه بر فایق آمدن بر مسایل محیط زیست امکان تداوم فعالیتهای روزمره و علمی خود را نیز داشته باشد. این امر، توسعه ی پایدار را به عنوان راه حل اساسی و اصلی به دنبال خواهد داشت؛ به این معنا که نیازها و ضروریات نسل حاضر بدون لطمه زدن به توانایی و امکانات نسلهای آینده تحقق یابد. در غیر این صورت امکان ادامه‌ی حیات و جریان زندگی در فردای کره‌ی خاکی ، بدون شک دچار تردید خواهد شد. لذا امروزه نقطه‌ی عطف و فصل مشترک تمامی اهداف و برنامه ریزیهای جامعه ی جهانی اولویت بخشی به سلامت محیط زیست و پایداری آن است. این مقاله در صدد آن است که جایگاه بتن- به عنوان یکی از اصلی ترین مصالح ساختمانی- را در مقام ارزیابی زیست محیطی بررسی نموده موارد هم خوانی و تضاد آن با طبیعت رذا برشمرد و در موارد ناهمگونی راه حلهایی را جهت بهبود کارکرد آن عرضه نماید.