سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

احمد حیدری – استادیار گروه مهندسی علوم خاک دانشکده مهندسی آب و خاک دانشگاه تهران
شهلا محمودی – استاد گروه مهندسی علوم خاک دانشکده مهندسی آب و خاک دانشگاه تهران

چکیده:

در بالاترین سطح طبقه بندی سیستم های بین المللی طبقه بندی خاک، ورتی سولها یا خاکهای مشابه در یک کلاس مجزا، دیده میشوند . معیار تعریف ورتی سولها در سیستم های مختلف طبقه بندی در بالاترین سطح مبتنی بر مورفولوژی ناشی از شرایط ژنتیکی ویژه است . در سطوح پایین تر، ملاک تفکیک در سیستمهای مختلف و حتی در چاپهای متوالی یک سیستم متفاوت می باشد ( بلوخویس ).۱۹۹۶ سیرز و نیامودزا (۲۰۰۱) اظهار داشته اند که تعریف ورتی سولها بدون توجه به معیارهای شیمیایی و بیولوژیکی، و عمدتا مبتنی بر خصوصیات فیزیکی است . این بدان معنی است که اولویتی برای حاصلخیزی شیمیایی ورتی سولها وجود ندارد و به نظر می رسد این امر باید مورد ارزیابی مجدد قرار بگیرد . با وجود اینکه بیشتر ورتی سولها دارای اپی پدون مالیک به همراه افق کمبیک هستند و افقهای مشخصه تحت الارضی نظیر آرجیلیک یا ناتریک نیز کمتر در آنها دیده می شوند ( بیول (۱۹۹۷ لیکن در کاتگوری رده،تاکید بیشتر بر خاصیت انقباض و انبساط نهاده شده است، و افقهای مشخصه متعددی که در این رده ممکن است وجود داشته باشند برای تعریف مورد استفاده قرار نگرفته اند .