سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

روشنا بهباش – دانشجوی دکترا علوم محیط زیست ، مربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
بهرام کیایی – دکترای اکولوژی حیات وحش ، دانشیار دانشکده علوم ، دانشگاه شهید بهشتی
اردشیر امینی – کارشناسان بخش محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان
رحیم الوندی – کارشناسان بخش محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان

چکیده:

طبق تعریف کنوانسیون رامسر ، انواع آبگیرهای مصنوعی و انسان ساخت می توانند در طبقه بندی تالابها جای گیرند.این تالابها با توجه به ماهیتشان می توانند از ارزشها و فایده های خاص خود برخوردار باشند که از جمله آنهامی توان به ذخیره سازی آب برای کشاورزی ، زیستگاه حیات وحش و تولید ماهی و علوفه اشاره نمود.این مناطق همانند تالابهای طبیعی نیاز به طرح جامع مدیریتی جهت بهره گیری پایدار از ارزشها و فایده های گوناگون و در صورت نیاز ، کاهش و کنترل جنبه های منفی ناشی از دخالت انسان دارند. تالاب ناصری در نزدیکی خرمشهر ، طی چند سال اخیر ، همواره مورد توجه و استفاده پرندگان بومی و مهاجر قرار گرفته و به تالاب بین المللی شادگان نیز نزدیک است ، به همین سبب ۷ دوره سرشماری نیمه زمستانه پرندگان که با روش شمارش کل انجام شده بود ، مورد مطالعه قرار گرفت . یافته ها افزایش غنای گونه ای ، فراوانی و تراکم پرندگان از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۶ را نشان می دهد.چنگر معمولی با ۷۵۰۰۰ قطعه در سال ۸۶ فراوانترین گونه مشاهده شده در ۷ دوره سرشماری بود.مشاهده گونه آسیب پذیر اردک مرمری ، جمعیت بالای پرندگان ، نزدیکی به تالاب شادگان و همخوانی با چند معیار انتخاب IBA، ضرورت توجه و حفاظت بیشتر از آن را مطرحمی سازد .