سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
حیدر قادری – کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی
مهدی پناهی – کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی

چکیده:
تفکر انتقادی، تفکری است مستدل و منطقی در جهت بررسی و تجدید نظر در عقاید، نظرات، اعمال و تصمیم گیری درباره آنها بر مبنای دلایل و شواهد مؤید آنها و نتایج درست و منطقی که پیامد آنها است. بهتر است که نظام های آموزشی به واسطه تدوین برنامه های درسی مناسب در زمینه پرورش تفکر انتقادی، از حرف و نظر گذر کنند و برای پرورش تفکر انتقادی وارد وادی عمل شوند تا با توجه به ضرورت و اهمیت این موضوع برای عصر حاضر، یادگیرندگانی متفکر، منتقد و دارای تفکر انتقادی تربیت کنند. برنامه های درسی باید به گونه ای سازمان یابند که به گیرندگان شیوه های قضاوت درباره جامعه و تفکر در مورد زندگی خویش را بیاموزند. این امر از طریق محور قرار دادن تفکر در عرصه برنامه های درسی، گزینش روش های اثربخش برای پرورش تفکر انتقادی و کاربرد نتیجه حاصل از تفکر در موقعیت های یادگیری گوناگون، بهینه سازی شرایط و قرار دادن فرصتهایی در برنامه های درسی برای ایجاد یادگیری توام با درک و فهم و تفکر نقادانه میسر خواهد شد. برنامه های درسی نقش بسزایی در پرروش مهارتهای تفکر انتقادی دارند. در برنامه های درسی، باید روش هایی اتخاذ شود که به یاری آنها یادگیرندگان قابلیت های چگونه آموختن را به روش انتظام فکری بیاموزند، زیرا معرفت در فرایند اندیشه منظم رشد می یابد.