سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سوسن روشن‌ضمیر – عضو هیأت علمی پژوهشکده سبز دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ا
محمدحسن ایکانی – عضوهیأت علمی پژوهشکده صنایع شیمیایی سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ا

چکیده:

نانوفناوری، مهندسی در ابعاد کمتر از ١٠٠ نانومتر م ی باشد. تقریباً هر صنعتی با نانوفناوری تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. سه کاربرد خاص نانوتکنولوژی در بیوپزشکی شامل تکنیک های تشخیص، داروها، اعضاء مصنوعی و پیوندها می باشد. بطور سنتی محصولات دارویی با آنالیز شیمیایی مولکول‌های دارو تولید می‌شوند. با این وجود، طی سا ل های جدید، داروسازی مدرن از مجموعه‌ای از تکنیک ها و فناوریها بهره‌مند شده است. به عبارت بهتر، صنعت دارویی در جهان از شکل سنتی و متداول خود به سمت مهندسی هدفمند مولکو لهای هدفدار حرکت می‌کند و در میان مدت داروهای تأیید شده، قادر خواهند بود بافت خاص را با گزینش انتخابی، اثربخشی زیاد و کاهش اثرات جانبی مورد هدف قرار دهند. طی ١٠ تا ١٥ سال آتی، در حدود نیمی از محصولات دارویی به ارزش
١٨٠ میلیارد دلار در سال، به نانوفناوری وابسته خواهند بود. لذا، ارتقاء تکنیکی توسعه و ساخت محصولات دارویی در کشور یک ضرورت است. در این مقاله، محرک‌ها و چالش‌های مربوطه برای توسعه صنعت دارویی کشور مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج مطاله نشان‌دهنده پتانسیل بسیار زیاد نانوفناوری در حل مشکلات صنعت دارویی کشور است. همچنین، با استفاده از معیارهای مربوطه، اولویت های بکارگیری نانوفناوری در صنعت دارویی کشور تعیین شده‌اند.