مقاله اپيدميولوژي بيماري هاري در استان مازندران طي سال هاي ۱۳۷۵-۱۳۸۵ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۸ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۷۰ تا ۷۵ منتشر شده است.
نام: اپيدميولوژي بيماري هاري در استان مازندران طي سال هاي ۱۳۷۵-۱۳۸۵
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هاري
مقاله کنترل هاري
مقاله فاکتور هاي اپيدميولوژي
مقاله مطالعات اپيدميولوژي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فياض احمد
جناب آقای / سرکار خانم: سيماني سوسن
جناب آقای / سرکار خانم: جناني عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فرح تاج فيروزه
جناب آقای / سرکار خانم: اسفندياري بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: حويزي نادر
جناب آقای / سرکار خانم: بيگلري پيوند
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحيان ويدا
جناب آقای / سرکار خانم: ثابت قدم مينا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: بيماري هاري يک آنسفاليت ويروسي کشنده قابل انتقال از حيوانات خونگرم مي باشد. ميزان شيوع آن در استان مازندران از سال ۱۳۷۲ مقام دوم را در کشور داشته است. لذا اين مطالعه به منظور بررسي ميزان شيوع، علل افزايش يا کاهش بيماري هاري، تلفات هاري انساني و علل پيدايش آن، تعداد حيوان گزيدگي و نوع حيوان گزنده و نتايج به کارگيري اقدامات کنترلي بر بيماري هاري در استان مازندران، انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي گذشته نگر بر اساس اطلاعات موجود در بخش تحقيقات و مرکز رفرانس هاري انستيتو پاستور ايران و دفاتر موجود در واحدهاي درمان و پيشگيري هاري استان مازندران طي ۱۱ سال انجام شد. تشخيص هاري بر اساس روش ايمونوفلورسانت مستقيم بوده و جهت تاييد نهايي تشخيص، از تست هاي MIT و RTCIT  استفاده شد. اطلاعات مربوط به تعداد افراد گزيده شده، نوع درمان، نوع حيوان گزنده و تلفات ناشي از هاري در پرسشنامه اي تکميل و مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: از تعداد ۶۵۷ نمونه مشکوک به هاري در کل استان مازندران، ۴۰۶ نمونه مثبت و ۲۵۱ نمونه منفي، تشخيص داده شدند. بيشترين موارد مثبت هاري در گاو و سپس در سگ بوده است. مجموعا تعداد ۵۲۳۰۰ نفر به دنبال حيوان گزيدگي تحت درمان ضدهاري قرار گرفتند که ۴ نفر در اثر ابتلا به بيماري هاري فوت کردند.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که استان مازندران پتانسيل بالايي جهت شيوع هاري دارد. بنابراين مي توان با به کار بستن اقدامات کنترلي مانند از بين بردن جمعيت جانوران ناقل و مخزن، واکسيناسيون حيوانات صاحب دار، آموزش و آگاهي جامعه پتانسيل خطر را به حداقل رساند.