مقاله اپيدميولوژي بيماري هيداتيدوز در ايران طي سال هاي ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۶۷ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: اپيدميولوژي بيماري هيداتيدوز در ايران طي سال هاي ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هيداتيدوز
مقاله كيست هيداتيد
مقاله ايران
مقاله اپيدميولوژي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: باهنر عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جنيدي جعفري نعمت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: هيداتيدوز يكي از مهمترين بيماريهاي انگلي است كه انتشار جهاني دارد. اين بيماري زئونوز در ايران آندميك بوده و خسارات جاني و اقتصادي زيادي را ايجاد مي نمايد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ميزان شيوع بيماري هيداتيدوز در جمعيت هاي دامي و انساني ايران در پنج سال اخير (۱۳۸۱-۱۳۸۵) و ارايه راه كارهايي جهت پيشگيري و كنترل بيماري بوده است.
روش كار: در اين مطالعه توصيفي ميزان آلودگي به كيست هيداتيد در دامهاي كشتارشده در ۲۸ استان ايران (بر حسب اندامهاي آلوده ضبط شده) و نيز ميزان شيوع هيداتيدوز انساني در اين استانها در طي يك دوره پنج ساله استخراج و از نظر اپيدميولوژيكي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: ميزان آلودگي به كيست هيداتيد در دامهاي كشتار شده بطور متوسط %۶٫۷۳ تعيين گرديد بطوريكه از ۵۶۱،۸۵۱،۶۳ راس حيوان ذبح شده تعداد ۸۸۲،۲۹۸،۴ عدد كبد و ريه به دليل آلودگي به كيست هيداتيد ضبط و از چرخه مصرف خارج گرديده است. همچنين ميزان آلودگي ريه ۱٫۸ برابر آلودگي كبد بوده است. در بين ۲۸ استان مورد بررسي، استان هاي خراسان و يزد به ترتيب با %۱۸٫۷۱ و %۲٫۴۰ داراي بيشترين و كمترين آلودگي شناخته شدند. استان هاي شرقي كشور به طور قابل ملاحظه اي آلودگي بيشتر در جمعيت هاي انساني و حيواني داشته اند. همبستگي مثبت و معني داري بين آلودگي دامي و ابتلا انساني در استان هاي مختلف كشور ديده شد. بعلاوه ميزان خسارات اقتصادي در اين دوره پنج ساله تنها به دليل حذف اندامهاي آلوده ۷۶ ميليارد ريال برآورد گرديد. همچنين ميزان شيوع هيداتيدوز انساني در طي سالهاي ۸۱ تا ۸۶ در ايران بطور متوسط ۰٫۶۱ (به نسبت هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعيت) تعيين گرديد و استان هاي خراسان با ۶۱۵ مورد از ۲۰۸۳ مورد (%۲۹٫۵۲) و هرمزگان (بدون آلودگي) به ترتيب، بيشترين و كمترين موارد را به خود اختصاص دادند.
نتيجه گيري: انجام بررسي هاي اپيدميولوژيكي و ارزيابي اهميت بهداشتي و اقتصادي هر بيماري اولين گام در پيشگيري و كنترل آن محسوب گرديده و يك نقطه شروع تقريبا مطمئن براي مبارزه با بيماري تلقي مي شود. هيداتيدوز دامي در ايران بومي بوده و در اين دوره پنج ساله روند روبه افزايش داشته است. با توجه به زئونوز بودن بيماري، انجام پيشنهادات مطرح شده مي تواند مفيد واقع گردد.