مقاله اپيدميولوژي و آناليز بقاي سرطان کولورکتال و عوامل مرتبط با آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله پزشكي كوثر از صفحه ۲۳۹ تا ۲۴۳ منتشر شده است.
نام: اپيدميولوژي و آناليز بقاي سرطان کولورکتال و عوامل مرتبط با آن
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مطالعه گزارش موارد
مقاله سرطان کولورکتال
مقاله عوامل خطر
مقاله آناليز بقا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي زارچي علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: سعادت عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جلاليان حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: سرطان کولورکتال از مهم ترين سرطان ها در جهان و شايع ترين سرطان دستگاه گوارش است. اطلاعات پيرامون خصوصيات اپيدميولوژيک و عوامل مرتبط با اين سرطان در ايران محدود است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان بقا و خصوصيات اپيدميولوژيک سرطان کولورکتال و عوامل مرتبط با آن در ايران انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي به روش گزارش موارد روي ۲۴۱ بيمار مبتلا به سرطان کولورکتال مراجعه کننده به يکي از بيمارستان هاي شهر تهران طي سال هاي ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ انجام شد. جمع آوري داده ها بر اساس پرونده بيماران و تماس تلفني انجام شد. از متد هاي آناليز بقا شامل روش کاپلان ماير و رگرسيون کاکس به منظور تعيين بقاي بيماران و مقايسه ميزان هاي بقا در زيرگروه ها استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS 15 تحليل شد.
يافته ها: ميانگين سن بيماران ۱۴٫۷±۵۹٫۷ سال بود. ۲۲٫۴% سابقه مصرف سيگار و ۲۴٫۵% سابقه خانوادگي اين سرطان را داشتند. شايع ترين محل، ناحيه رکتوم و در بيشتر موارد درجه تمايزيافتگي تومور خوب گزارش شد. ۸۳٫۸% از واحد هاي پ‍‍‍‍‍ژوهش تا پايان بررسي زنده بودند. ميانگين بقا پس از تشخيص ۱٫۹±۵۶٫۵ ماه بود. کمترين و بيشترين ميانگين بقا پس از تشخيص به ترتيب ۵٫۸±۴۷٫۷ براي سرطان سکوم و ۳٫۲±۶۱٫۱ براي گروه بدون سابقه مصرف سيگار تعيين شد. بالاترين شانس نسبي بقا ۲٫۱۲ (فاصله اطمينان ۹۵%: ۰٫۲۸-۱۵٫۸۷) و مربوط به سرطان رکتوم بود.
نتيجه گيري: ميانگين بقاي بيماران پس از تشخيص حدود ۵ سال است و به عوامل خطر مختلفي بستگي دارد و ارزيابي اين عوامل از سنين پايين تر ضروري به نظر مي رسد.