سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش آموزش معماری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

غزاله عباسیان – دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی معماری دانشگاه تهران
ندا بلاغیان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

در ایران جهت پذیرش دانشجو برای رشته ی معماری دانش آموزان باید در کنکور ریاضی شرکت نمایند و بعد از پذیرفته شدن در کنکور، رشته ی کارشناسی معماری را انتخاب نمایند عدم هماهنگی میان ذهن منطق گرای دانشجویان رشته ی ریاضی به عنوان معیاری برای پذیرش و در مقابل ان محتوای حسی – ادراکی دروس پس از پذیرش باعث بروز مشکلاتی برای پذیرفته شدن گان این رشته می گردد. در واقع دانشجویان رشته ی معماری در ترم اول، با ذهن منطق گرای ریاضی وارد رشته ای می شوند که بیش از آن که ریاضی به درک و پیشرفت در آن کمک کند به مهارتهای دیگر و از جمله ذهنی خلاق نیازمند است. در نتیجه دانش جویان در بدو ورود به دانشگاه دچار نوعی سردرگمی خواهند گردید. این سردرگمی می تواند به دلایل مختلف ایجاد گردد از جمله عدم تطابق معیارهای سنجش در گذشته و آنچه پیش روست. عدم وجود برنامه ی زمان بندی دقیق جهت ارائه ی پروژه ها عدم وجود معیار سنجش ( کارها مورد قضاوت قرار می گیرند درحالیکه معیار سنجش آن برای دانشجو قابل تشخیص نیست. عدم وجود باید یا به عبارتی عدم وجود قید و بند برای طراحی این گونه تضادها برای دانشجو باعث ایجاد اضطراب و نگرانی می شوند دراین حال دانشجو برای بازیافتن حس اعتماد به نفس قبلی و رسیدن به تعادل، سعی در جستن نوعی منطق و معیار جهت کسب پسند استاد در عین عدم وجود شفاف آن می کند و این کار را از طریق سعی و خطا و مطالعه و بررسی کارهای معماری در مجله ها و کتابهای کتابخانه انجام می دهد.