سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۲۸

نویسنده(ها):

بهروز نواب صفا –

چکیده:

هر سازمان به عنوان یک سیستم متشکل از مجموعه از زیر سیستم ها که در ارتباط با یکدیگر، ورودی هایی را اعم از انرژی ، مواد و اطلاعات و … از محیط گرفته و فرایند تبدیل، این ورودی ها را به کالا یاخدمات با ارزش بیشتر تبدیل نموده و مجددا به محیط بر میگرداند.
چنین رابطه ای سازمانها را از عوامل محیطی متاثیر می کند.
از میان این عوامل می توان به تکنولوژی، مشتریان، مراکز تربیت نیروی انسانی و … اشاره نمود. عوامل محیطی تغییر می کنندو لذا سازمان ها همیشه مجبورند که به تناسب تغییرات محیطی، تغییر نمایند.
اصل تغییر : می گوید آنچه تغییر نمی کند اصل تغییر است.
این تغییرات در فرهنگ ، سازماندهی (ساختار) ، تکنولوژی و محصول عینیت می یابد.
با توجه به مشکلات و نارسایی هایی که در سازمان وجود دارد یکی از مهمترین عوامل نیروی انسانی می باشد. نیروی انسانی در صورتی که ناکارآمد باشد یا اینکه کارایی مطلوب را نداشته باشد، می تواند سازمان را منفعل نماید و با توجه به اینکه قسمت اعظم مشکلات نیری انسانی و عدم توانایی ایشان به دلیل عدم آگاهی از تخصصهای مربوطه می باشد باید چاره ای اندیشید.