مقاله بازشناسي و تحليل جايگاه عناصر موجود در باغ ايراني با تاکيد بر اصول ديني – آييني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در باغ نظر از صفحه ۲۵ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: بازشناسي و تحليل جايگاه عناصر موجود در باغ ايراني با تاکيد بر اصول ديني – آييني
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باغ ايراني
مقاله اصول ديني آييني
مقاله رويکردهاي مفهومي
مقاله رويکردهاي کارکردي
مقاله رويکردهاي زيباشناختي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زماني احسان
جناب آقای / سرکار خانم: ليليان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اميرخاني آرين
جناب آقای / سرکار خانم: اخوت هانيه السادات

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
امروزه نياز جسمي و روحي انسان به برقراري ارتباط با طبيعت، موجب گرديده كه در همه جوامع، طبيعت به مثابه ميراث فرهنگي تلقي شود؛ در ميان عناصر موجود در طبيعت، آب و گياه از اهميت بيشتري نسبت به بقيه برخوردارند و همواره ساير عناصر طبيعي را تحت تاثير قرار مي دهند. ترکيب هوشمندانه آب و گياه در فضاسازي باغ هاي ايراني نشان مي دهد که هر سه رويکرد مفهومي، کارکردي و زيباشناختي به خوبي در آن رعايت شده و در واقع رمز پايداري باغ هاي ايراني تبلور اين سه مفهوم در مجموعه واحد باغ است. در واقع چنانچه در طراحي محيط زيست جايگاه اين دو عنصر به درستي انتخاب شود، محيطي پايدار و کارآمد حاصل مي گردد. از اين رو در طراحي طبيعت و ساماندهي عناصرآن بايستي به سه رويکرد مذکور توجه ويژه مبذول داشت.
هدف اصلي در پژوهش حاضر بيان مباني و مفاهيم ديني – آييني متبلور در ميراث کنوني باغ هاي ايران است، که به نوبه خود تاثيراتي از دوران پيش از اسلام و پس از آن و همچنين از تفکرات آييني متفاوت در آن جلوه گر شده است؛ لکن چگونگي پيدايش اين تفکرات و ميزان يا تفاوت تاثيرگذاري انديشه هاي پيش يا پس از اسلام در باغ ايراني، مورد نظر پژوهش حاضر نبوده و هر گونه پرسش در علل پيدايش اين تفکرات نيازمند واکاوي در پژوهش هاي ديگر است. در حقيقت پژوهش حاضر به دنبال آن است که با ارايه مستندات و مصاديق مختلف ديني آييني و عرفاني، بدين مفهوم تاکيد نمايد که کانسپت اصلي و ميراث موجود باغ هاي ايراني، ريشه در تفکرات ديني و آييني مردمان اين سرزمين دارد.
روش تحقيق در اين مقاله از نوع توصيفي – تحليلي و جمع آوري اطلاعات به شيوه کتابخانه اي، به همراه مطالعات ميداني بوده است.
نتايج حاصل بيانگر آن است که باغ ايراني نظامي حکيمانه و کمال گراست که عناصر طبيعي آب و گياه را به نحوي در خود جاي داده که نيازهاي فيزيکي استفاده کنندگان را برآورده مي سازد، و در همان حال نيز به بعد ماوراء الطبيعه و معنوي آن توجه شده است. همين مساله باعث بقا و تداوم آن در طول زمان و شاخص شدن آن به صورت مجموعه اي واحد شده است. به کمک بازشناخت اين ساختار مي توان در ساختن محيط زيستي مناسب و هماهنگ با نظم موجود، بهره برداري لازم را به عمل آورد.