مقاله بازنمايي گفتمان در داستان و روزنامه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در نقد ادبي از صفحه ۲۹ تا ۵۸ منتشر شده است.
نام: بازنمايي گفتمان در داستان و روزنامه
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازنمايي گفتمان
مقاله گفتمان داستاني
مقاله گفتمان رسانه اي
مقاله گفتمان چندصدايي
مقاله شيوه هاي بازنمايي گفتمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ره گوي فريده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اصطلاح گفتمان چندصدايي ـ نظريه اي که با نام ميخائيل باختين، فيلسوف و زبان شناس روس گره خورده است، براي خواننده ايراني اصطلاح ناآشنايي نيست. با اين حال، دلالت هاي آن در حوزه هاي مختلف، اعم از فلسفه، زبان، ادبيات و فرهنگ براي او چندان آشکار نيست. اين مقاله با رويکرد زبان شناختي، اين نظريه را از پيامدهاي استفاده از شيوه بازنمايي گفتمان غيرمستقيم آزاد تلقي مي کند که خود، يکي از چند شيوه ارايه گفتار و انديشه شخصيت هاي داستاني است که در نگاهي طيفي به موضوع، بين دو شيوه موسوم به نقل قول غيرمستقيم و مستقيم قابل بحث است. در بازنمايي گفتار (و نوشتار) و انديشه شخصيت ها، امکان به کارگيري شيوه هاي ديگري به جز اين سه شيوه، در اختيار نويسنده ها هست. چنين امکان هايي، موضوع مطالعه انگاره هاي (مدل هاي) مختلف بازنمايي گفتمان را تشکيل مي دهد. اين مقاله با نظر به انگاره سمينو و شرت (۲۰۰۴م.) که بر انگاره شرت و ليچ (۱۹۸۱م.) استوار است، به معرفي پنج شيوه بازنمايي مي پردازد و بدون امتياز قايل شدن بر يکي در مقابل ديگري، هر کدام را مقوله اي در طول يک پيوستار تعريف مي کند؛ در يک سمت اين پيوستار، صداي محض راوي شنيده و گفتمان از زاويه ديد او بازنمايي مي شود و در سمت ديگر آن، صداي محض شخصيت به صورت نمايشي ارايه مي شود و بازنمايي گفتمان از زاويه ديد او صورت مي گيرد. مقوله غيرمستقيم آزاد شيوه اي است که گفتمان از طريق آن همزمان از زاويه ديد راوي و شخصيت بازنمايي مي شود؛ ازاين رو، همزمان دو يا چند صدا شنيده مي شود. مقوله هاي يادشده، در سه تراز گفتماني گفتار، نوشتار و انديشه به ترتيبي که ذکر شد، بر اساس ملاک هاي نحوي (صوري) و نيز ملاک هاي معناشناختي و منظورشناختي (نقشي) تعريف مي شوند.
داده هاي اين بررسي از ده داستان بلند، ده داستان کوتاه و ده گزارش خبري روزنامه، با حجم برابر و گزينش تصادفي فراهم آمده است. چنين گزينشي ضمن امکان دادن به مطالعه شيوه هاي يادشده در گفتمان ادبي (داستان)، بررسي مقابله اي آن را با يک گفتمان رسانه اي (گزارش روزنامه) نيز ممکن ساخته است.