سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

طهمورث یوسفی –
منوچهر قرشی –
عبدالله سعیدی –
محمدرضا قاسمی –

چکیده:

محدوده مورد بررسی این بخش‌های مرکزی و شمالی استان فارس را در بر می‌گیرد. این محدوده با توجه به مطالعات قبلی جزئی از پهنه سنندج – ۳۰ جان وزیر پهنه زاگرس بلند، با مرزهای مبهم، در نظر گرفته شده است. در این نوشتار با توجه به نتایج حاصل از برداشت‌های صحرایی، دستی تهیه نقشه‌های زمین‌شناسی با مقیاس ۱۰۰٬۰۰۰ : ۱ منطقه و دیگر مستندات هیچ و نقشه‌های مغناطیس هوایی، تصاویر ماهواره‌ای و ویژگی‌های جغرافیایی، مرزهای رسوبی-ساختاری زون های موجود در منطقه مورد بازنگری قرار گرفته است به گونه‌ای که مرز جنوب باختری سیر پهنه زاگرس بلند نسبت به مرز تعیین شده قبلی آن حدود ۴۰ کیلومتر اختلاف دارد در این مقاله مرز یادشده در شمال سعادت آباد واستجان و جنوب کوه بر آفتاب ، کله بادی و دال نشین منطبق بر گسله ی مغناطیسی ۴۶- F تعیین گردیده است. وضعیت مرز شمال خاوری آن نیست با پهنه سنندج – سیرجان به طور دقیق ردیابی و مشخص گردیده است که این مرد در طول گسله ی مغناطیسی T3 در جنوب کوه سفید بخشی از گسله ی مغناطیسی ده بید و گسله ی T3 در مرز کف دستش در شمال تا خاور ده بید تعیین گردیده است.