سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: پانزدهمین سمینار سالانه انجمن علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسن شیرازی – گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانشگاه تهران
سیامک حسین نژاد – گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانشگاه تهران
محمود نیلی احمدآبادی – گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانشگاه تهران

چکیده:

فولادهای ماراجینگ خانواده ای از فولادهای مارتنزیتی پیر سخت شونده فوق مستحک م با تافنس شکست بالا هستند . این فولادها بسیار گرانقیمت بوده و بازیابی آنها از لحاظ اقتصادی مورد توجه است . در این تحقیق امکان بازیابی قراضه فولاد ۱۸ مورد بررسی قرار گرفته است . بدین منظور فولاد مذکور به روش ذوب القایی تحت خلاء، ذوب مجدد Ni (300) ١٢٥٠ به مدت ٣ ساعت همگن سازی ± ١٠Cْ گردیده و در ق الب چدنی ریخته گری شد . شمش ریخته گری شده ابتدا در دمای شده و سپس آهنگری گرم در دو مرحله به میزان % ٥٠ کاهش سطح مقطع در هر مرحله با پرس هیدرولیک انجام شد . عملیات ٨٢٠ به مدت یک ساعت انجام گرفته و شمش در هوا سرد شد . عملیات پیرسازی در درجه Cْ ±٥ Cْ آنیل محلولی در دمای ٤٨٠ انجام شده و مدت زمان رسیدن به حداکثر سختی تعیین گردید . خواص کششی و انرژی ضربه چارپی در Cْ حرارت ٤٨٠ ) تعیین شده و سطح شکست نمونه های ضربه با میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی Cْ/٣hr) شرایط حداکثر سختی گردید . نتایج ن شان داد که در اثر ذوب مجدد درکوره القائی، رفتار پیر سختی، استحکام تسلیم و کششی و انرژی ضربه چارپی نسبت به فولاد استاندارد تغییرات چندانی نیافته در حالیکه درصد ازدیاد طول نسبی و درصد کاهش سطح مقطع افزایش قابل توجهی می یابد. لذا می توان گفت که ذوب مجدد سبب افزایش چقرمگی فولاد شده است.